✅قدم‌هایی که قدسی‌زدایی شده‌اند.. ✍🏻محمدرضا

✅قدم‌هایی که قدسی‌زدایی شده‌اند

✍🏻محمدرضا #پویافر

سال‌ها پیش که بحث انتخابات پیش می‌آمد، عموماً اینطور تبلیغ می‌شد که این تعداد برای خدمت احساس تکلیف کرده‌اند و پیش قدم شده‌اند.

حالا که بعد از گذشت چندین سال، با آمدن و رفتن کسانی که معنای «احساس»، «تکلیف» و «خدمت» را «در عمل به مردم فهماندند»،
حالا که دیگر نمی‌شود آلوده شدن بعضی از این اهالیِ تکلیف و خدمت را از گروه‌های مختلف مردم پنهان کرد،
و حالا که بعد از نسل اول کاندیداهای ورزشکار و بعضاً هنرمند، نسل جدیدی از این طایفه مشتاقانه دارند وارد میدان می‌شوند،
کاندیدا شدن در انتخابات – به عنوان بخشی از مشارکت سیاسی در انتخابات – خود به خود معنای مقدسی را که از «احساس تکلیف برای خدمت به مردم» می‌گرفت از دست داده است. چرا که مقدّس بودنِ یک پدیده باید همراه با تزریق یک نوع اخلاقیاتِ مبتنی بر دین، یک نوع تعهد به آن «تکلیف» و تقید به «خدمت» معنا می‌شد.
و این همان چیزی است که اتفاق نیفتاده و در نتیجه معنای تقدّسِ کاندیدا شدن، وقتی به آزمونِ عمل کشیده شده، رنگ از رخ داده است.
در این معنا، حالا حداقل انتظار جامعه نه نداشتن فساد مالی یا اخلاقی، بلکه این انتظار است که: «اگر هم می‌خورید، لا اقل برای مردم هم کاری انجام دهید».

حالا رسانه ملی هم دیگر روی این وجه تقدّس تأکیدی ندارد و فقط در اخبار روزانه تعداد مثلاً 38 هزار کاندیدای ثبت نام شده برای انتخابات شورا تا فلان روز از مهلت ثبت نام را اعلام می‌کند. حالا دیگر فارغ از این که بتوان به این تقدّس افتخار کرد، فقط به این آمار به عنوان میزان مشارکت تکیه می‌شود.

امروز خودِ کسانی هم که برای کاندیدا شدن در انتخابات به فرمانداریها و وزارت کشور قدم می‌گذارند می‌دانند که معنای مقدّس این کار مدتی است رنگ باخته است. بنابراین خودِ آنها هم کمتر مدعیِ خدمت و هزینه کردن از بار معنایی دینی آن برای جلب اعتماد مردم هستند.

#شورای_شهر
#انتخابات

🌐جامعه‌شناسی علامه
https://t.me/joinchat/AAAAAD-FIxZ3dXAZ8P6lvw