✅ کاش زودتر از اینها به فکر کودکان افعانی بودیم. 🖋 حسین آخانی

✅ کاش زودتر از اینها به فکر کودکان افعانی بودیم
🖋 حسین آخانی

📍 بلاخره بعد از سال‌ها تبعیض، آموزش و پرورش حق تحصیل کودکان مهاجر در ایران را به رسمیت شناخت. کودکانی که جبر روزگار آنها را از خانه و کاشانه خود و داشتن اولین حقوق اجتماعی محروم کرده بود. وزیر آموزش و پرورش از ثبت نام 370 هزار نفری این کودکان خبر می‌دهد و اشاره دارد که هنوز 90 هزار نفر باقیمانده‌اند. یعنی سر جمع نیم میلیون کودک تا به حال از حق آموزش، خواندن و نوشتن محروم بودند. خدا می‌داند که این محرومیت تا به حال چه هزینه‌های اجتماعی و حتی امنیتی بر دوش خاورمیانه داشته است.
✅ کسانی که چند سالی در خارج از ایران زندگی کرده‌اند، خوب مفهوم غربت نشینی را می‌فهمند. حتی زندگی در بهترین شهرها و دانشگاه‌های اروپایی نمی‌تواند شما را از حس عدم تعلق به جامعه رها کند، چه برسد به این که با شما چنان تبعیضی روا دارند که از ابتدایی ترین حقوق خود هم محروم شوید. لذا ایرانی‌هایی که در خارج زندگی و درس خوانده اند بیشتر از ایرانی‌هایی که همیشه در ایران بوده‌اند، به اهمیت دادن حقوق برابر به مهاجران و بخصوص کسانی که والدینشان برای زنده مانی مجبور به کار در ایران شده‌اند، آگاهند.
✅ متاسفانه در دید بخشی از جامعه، افغانی بودن در ایران نوعی تحقیر است. این نارواترین رفتاری است که متاسفانه آشکارا دیده می‌شود. مطالعات ژنتیکی نشان داده است که افغانی‌ها از نزدیکترین اقوام به ما هستند. آنها اصلا خود ما هستند. زبان ما را صحبت می‌کنند، چه زیبا و شیرین. شما وقتی به اروپا و آمریکا می‌روید چهره‌ی دیگری از مردم افغان می‌بینید. در آنجا با ما فرقی ندارند. چون هم در دانشگاه دیده می‌شوند و هم در فروشگاه؛ با هم دوست می‌شوند و سرشان را بلند می‌کنند که زوج ایرانی- افغانی هستند.
✅ افغانی‌ها به گردن ایران امروز حق بزرگی دارند. هر آنچه در ایران می‌بینید و ظاهر توسعه به خود گرفته است، بخش عمده آن مدیون زحمات مردم شریف افغانی است. ساختمان‌های بلند، جاده‌ها و اتوبان‌ها، پارک‌ها، نظافت شهر، مرغداری‌ها، دامداری‌ها، زمین‌های کشاورزی، و حتی چوپانی گله‌ها بدون این مردم هرگز ممکن نمی‌شد. بخش عمده رفاه شهری ما مدیون تلاش قومی است که به جای تفنگ گرفتن و همراهی با طالبان و داعش، با دستان پینه بسته خود زحمت می‌کشد که من در این ساعات صبح بتوانم با آرامش بنویسم. من رد پای این مردم را همه جا می‌بینم. اما جایشان در خیلی جاها خالی است. مثلا در دانشگاه، چرا به ندرت افغانی می‌بینم؟
✅ امید دارم که با گشایش جدید و بازگشت این مردم به آغوش ایران بتوانیم به تاسی از حقوق حقه کودکان غیر ایرانی، حضور آنها را عرصه‌های علم و اقتصاد بیشتر ببینیم، که ساختن خاورمیانه‌ای بدون بحران، بدون پذیرفتن حق برابر زیست آنها در کنار هم ممکن نیست. منتظریم که بزودی با اعطای حق شهروندی ایرانی به کودکانی که از مادر ایرانی متولد شده‌اند، بخش دیگری از نابرابری گذشته را اصلاح کنیم. بدانیم که یک محیط زیستی تبعیض را بر نمی‌تابد.

#ازمهرجانمانند

🌐جامعه‌شناسی علامه
@Atu_Sociology