🌎 مرگ مک‌کین. دشمن، از نوع دانا!.. ✍ شورای سردبیری جامعه نو

🌎 مرگ مک‌کین
دشمن، از نوع دانا!

✍ شورای سردبیری جامعه نو

🌿 خبر مرگ جان مک‌کین، سناتور جمهوری‌خواه آمریکایی که دیشب فوت کرد برای ایرانیان خبر بدی است. بین سناتورهای ایالات متحده که در سال‌های اخیر فوت کرده‌اند او دومین نفری است که با مرگش یک افسوس بر زبان ایرانیان جاری می‌کند. نفر نخست، تد کندی آخرین بازمانده سیاسی خانواده کندی بود که در اوج دورانی که اوباما به حمایت دموکرات‌ها در کنگره نیاز داشت از دنیا رفت. هر چند رئیس مجلس ایران اوباما را کاکاسیاه میخواند، اما حالا دیگر روشن شده امثال او و تد کندی در واقع جلودار سگ‌های هاری بوده‌اند که امروزه تشنه به خون ایرانیان، به اسرائیل می‌روند و نقشه درگیری می‌کشند.

🌿 مک‌کین هم از همان‌ها بود و مرگ او می‌توانست سبب شادی ایرانیان شود. در دوران مبارزه انتخاباتی با اوباما معتقد بود باید با ایران به تندی رفتار کرد. شعار او بسیار با خباثت طراحی شده بود: bomb iran, bomb iran تقاضا می‌کرد ایران بمباران شود. اما روزگار بازی‌های بسیار دارد. امروز افسوس می‌خوریم که نیست چون یکی از معدود سناتورهای آمریکایی بود که صاف جلوی ترامپ ایستاد و سیاست‌های او و از جمله خروج از برجام و فشار دوباره بر ایران را برنمی‌تابید.

🌿 خلبان سابق که سال‌هایی را به خاطر سقوط هواپیمایش در ویتنام اسیر بود و هزینه ریختن بمب بر سر ویتنامی‌های نگون‌بخت را می‌داد، حدود ۳۰ سال سناتور برجسته حزب جمهوری‌خواه بود و از همان ابتدا با ترامپ سرشاخ شد. ترامپ که عمر خود را به تفریح و زن‌بارگی منحط گذرانده او را به خیانت نمردن در ویتنام و زنده اسیر شدن متهم می‌کرد و به تدریج برای دنیا و بویژه ما ایرانیان مشخص شد در ایالات متحده مارهایی هست که از ترس آنها باید به افعی پناه برد. خانواده بوش نیز چنین بودند. جورج بوش پسر که ایران را محور شرارت خوانده بود و او هم مثل مک‌کین به مفید بودن حمله به ایران بی‌باور نبود، این اواخر در قیاس با ترامپ که به سردسته لات‌ها می‌ماند، آدم معقولی به نظر می‌رسید و به دل ناظران چنین می‌آمد که خانواده بوش چه قوم نجیبی بودند!

🌿 حالا یکی از متحدین طبیعی سیاسی ایران در قلب دستگاه واشنگتن از میان رفته است. می‌شد به استقلال رأی و نترسیدنش از تهدیدهای ترامپ امیدی هرچند اندک بست و به این باور رسید که اگر زنده بود و ترکیب سنا در چند ماه آینده پنجاه پنجاه می‌شد، مک‌کین می‌توانست جلوی برنامه‌های ترامپ را حداقل درباره ایران بگیرد.

🌿 می‌توانیم این درس را بیشتر مرور کنیم که دوست و دشمن ابدی وجود ندارد و می‌شود این را هم که فقط منافعند که ابدی‌اند دستخوش این ارزیابی قرار داد که آیا منافع ایران در این نبود که یکی از مخالفان اصلی‌اش زنده بماند و فاشیسم آمریکایی را به چالش بطلبد؟ ایا الان بد است به این فکر کنیم که چگونه می‌توان از همه سیاسیونی که در ایالات متحده با ترامپ مخالفند برای حمایت از خودمان در مقابل کاخ سفید استفاده کنیم؟ آیا آنها که پیشنهاد داده بودند سندرز و کری و ... را به ایران دعوت کنیم در خطایی بزرگ گیر کرده‌اند؟ صدها پرسش دیگر هم قابل طرحند، از جمله اینکه اگر اتفاقی بیفتد و نه سندرز و کری، که آدمی متفاوت از ترامپ، یک شخص مانند مک‌کین که کمتر از ترامپ زور بگوید. به کاخ ریاست جمهوری آمریکا برود، آیا ما حاضریم همه مسائلمان را با او روی میز بگذاریم و به دنبال حل ریشه‌ای اختلاف با ایالات متحده باشیم؟

👈مطالعات آمریکا
t.me/EsfandiarKhodaee