✅ راز اعتمادبنفس پوتین در مقابل ترامپ.. ✏️ ساسان آقایی

✅ راز اعتمادبنفس پوتین در مقابل ترامپ

✏️ ساسان آقایی

⬜️ رهبر روسیه برای دو دهه در قدرت بوده و با سه رییس‌جمهور در آمریکا کار کرده؛ جرج بوش، باراک اوباما و حالا هم دونالد ترامپ.
در دیدار امروز دو نفره‌ی رهبران آمریکا و روسیه که به تانگویی دو نفره می‌مانست، تجربه‌ی پوتین به شکل آشکاری بر بی‌تجربگی سیاسی رییس‌جمهور آمریکا می‌چربید. این‌که پشت‌پرده چه چیزهایی ردوبدل شده که البته بعید است دادوستد مهمی هم به این زودی سر بگیرد را کسی نمی‌داند اما در نمایش بیرونی و رسانه‌ای این دیدار، آن کسی که نمود و درخشش بیش‌تری داشت، ولادمیر #پوتین بود. ترامپ در برابر بمباران پرسش‌ها درباره‌ی رابطه‌ی شخصی‌اش با روسیه و دخالت روس‌ها در انتخابات به سود او و تحقیقات پیچیده‌ی اف‌بی‌آی به ستوه آمد و نتوانست اقتدار لازم را نشان دهد. در برابر پوتین خون‌سرد و با اعتمادبه‌نفس به نظر می‌رسید.

▫️ او با تکیه بر دو دهه تجربه‌اش در برابر رییس‌جمهوران مختلف آمریکا، راز به سلامت گذشتن از رویارویی با #آمریکا را به خوبی آموخته. این راز، در یک زمان‌بندی زیرکانه نهفته؛ پوتین همواره در دور نخست دولت‌های آمریکا، شویی از سازش و صلح را به اکران می‌گذارد تا رییس جمهور از راه رسیده‌ی آمریکا را به «تعامل» و رسیدن به نقطه‌ی اشتراک پایدار و کم‌هزینه‌ای با روسیه امیدوار سازد و دکترین آمریکا را به سمت نرمش در برابر روسیه بچرخاند.
پوتین به خوبی آگاه است که اگر دولتی در آمریکا از روز نخست، بنای مهار روسیه با هر روش و هزینه‌ای را داشته باشد و در برابر جاه‌طلبی‌های روسیه، به برخوردهای قهرآمیز روی آورد، روسیه هیچ شانسی برای پیش بردن یک استراتژی موفق ندارد، بنابراین دولت‌های دور اول آمریکا را روانه‌ی سرابی از امید به سازش می‌کند. دوره‌ی دوم دولت‌های آمریکا، دقیقن جایی‌ست که چهره‌ی متجاوز و جاه‌طلب و خطرناک روسیه، آرام‌آرام از پشت ماسک ثبات و دوستی و سازش و صلح بیرون می‌آید.

▫️ پوتین در سال ۲۰۰۷ به اوستیا و آبخازیای گرجستان حمله کرد، دقیقن چند ماه مانده به پایان عمر دولت بوش. او اشغال کریمه و دست‌اندازی به شرق اکراین را هم در فوریه ۲۰۱۴ آغاز کرد، در میانه‌ی عمر دولت دوم اوباما، هم‌چنین نظامی‌گری در سوریه را نیز به‌ویژه از سال ۲۰۱۳ افزایش داد.
رهبر روسیه به خوبی می‌داند که هر چه عمر دولتی در آمریکا به سال‌های پایانی خود نزدیک می‌شود، امکان تغییر استراتژی‌های آن محدودتر و اجرای یک رشته تغییر گسترده در سیاست‌هایش دشوارتر خواهد بود. باراک اوبامای بزدل، تازه وقتی کریمه اشغال شد، دانست که پوتین در تمام سال‌های پیش از آن چه کلاه بزرگی بر سرش گذاشته، او تلاش کرد به ویژه در یک سال آخر دولتش، رشته‌ای از سخت‌ترین واکنش‌ها را در قبال روسیه به اجرا درآورد اما برنامه‌ی او هرگز نمی‌توانست در مدت کوتاهی که از عمر حکومت اوباما مانده بود، به نتیجه برسد.

▫️عموماً سخت‌گیری‌های سال‌های پایانی دولت‌های آمریکا در برابر رفتارهای خصمانه‌ی روسیه، نه‌تنها نیمه‌تمام می‌ماند که با تغییر دولت، استراتژیست‌های دولت جدید با هدف گرفتن نتیجه‌ی به‌تری، تلاش در نسخ سیاست‌های پیشین دارند و این اتفاق بارها تکرار شده؛ اوباما سیاست یک‌جانبه‌گرای بوش جمهوری‌خواه را دلیل تشدید تنش با روسیه دانست و با پوتین دست دوستی داد به این امید که توافقی پایدار با دشمن سنتی پدید آید و ترامپ اکنون می‌گوید «بدترین روابط تاریخ آمریکا و روسیه» به دلیل حماقت‌های دولت پیش است، او نیز درست به همان امام‌زاده‌ای دخیل بسته که اوبامای ۲۰۰۸ از آن آویزان شده بود اما این تزارزاده هرگز شفا نمی‌دهد!

▫️ سلسله‌ی اشتباه‌های تمام‌نشدنی دولت‌های آمریکا در برابر پوتین، به شکل شگفت‌انگیزی تکرارشونده و الگویی ثابت است؛ او رمز و راز سیاست‌گذاری در واشنگتن را به‌خوبی آموخته و انگار استراتژیست‌های کاخ سفید همواره در زمین تزارنو بازی می‌کنند. آمریکا و پیش از آن جهان، بیش از هر وقت دیگری یک رونالد ریگان نیاز دارد!

👈مطالعات آمربکا
t.me/EsfandiarKhodaee