✅ با دیپلماسی تهاجمی می‌توان ترامپ را در دوراهی قرار داد

✅ با دیپلماسی تهاجمی می‌توان ترامپ را در دوراهی قرار داد

✍🏼گفتگوی سید مصطفی تاجزاده با روزنامه اعتماد

✅ ملاقات ترامپ و کیم جونگ اون، سرآغاز يك راه مهم و پر فراز و نشيب ارزیابی می‌شود که چشم انداز آن کاملا روشن نیست اگرچه امید زیادی ایجاد کرده و به همین دلیل با استقبال جهانیان مواجه شده است.

✅ به‌نظر من به دو دليل رهبر كره شمالي چنين ملاقاتی را پذیرفت. اول مشكلات طاقت‌فرسای اقتصادی است كه هم حكومت و هم مردم كره شمالي را به شدت رنج می‌دهد و دوم موفقيت کشورهای پيرامون كره شمالی در دست يافتن به توسعه اقتصادی در ۴ دهه گذشته؛ از چين تا كره جنوبی و از سنگاپور و هنگ كنگ تا مالزی و اندونزی.

✅ ترامپ با اين ملاقات ثابت كرد كه به آنچه قبلا گفته بود پایبند است و برای او دموکراسی، حقوق بشر و حقوق شهروندی، به خصوص در کشورهای در چالش با امريكا، ارزش ندارد و او به عنوان يك معامله‌گر بزرگ صرفا به دنبال آن است كه منافع کشورش را، البته با تعریف خود تامين كند.

✅ اگر مشكل امريكا با كره شمالی حل شود، تهدیداتی برای ما می‌آفريند، البته در كنار فرصت‌هایی كه ايجاد می‌كند. ترامپ و حزب جمهوری‌خواه در دكترين امنيت ملی امسال خود اعلام كردند كه چین و روسیه را رقبای اقتصادی و سیاسی خود میدانند و دو كشور ایران و کره شمالی را مزاحم می‌خوانند. حل چالش كره شمالی به‌معنای آن است كه تنها ايران باقی می‌ماند كه بايد تكليفش از ديد كاخ سفيد روشن شود.

✅رهبران كره شمالی عاقل تر آن هستند كه روی قول امریکایی‌ها به ويژه ترامپ حساب باز كنند. به خصوص با پيمان شکنی‌هایی كه او در اين مدت از جمله در مورد خروج از برجام انجام داده است. اما مذاكره تنها بين کسانی كه به يكديگر اعتماد دارند، صورت نمی‌گيرد. مذاکرات کشورها در اغلب موارد به اين دليل دنبال می‌شود كه طرفين به هم اطمينان ندارند. باید فرض را بر اين گذاشت كه امريكا هر لحظه ممكن است تعهدات خود را زير پا بگذارد، چه ترامپ باشد و چه رئيس جمهور بعدی امريكا. كره شمالی احتمالا روندی را خواهد پیمود كه اگر چنين اتفاقی افتاد، شكست بزرگی را متحمل نشود.

✅ امروز با اتفاقی كه در مورد كره شمالی از يك طرف و با نابسامانی‌هایی كه در اجرای برجام از سوی ديگر مشاهده می‌کنیم، باید بار ديگر از خود بپرسيم كه آيا نظام جمهوری اسلامی پشتوانه‌ای جز مردم برای تامين امنيت ميهن و نيز پيشبرد امور آن دارد؟ دیپلماسی به تنهایی و موشك و سلاح هسته‌ای نیز تنها نمی‌توانند امنيت و رفاه ایران و ایرانیان را تامين كنند.

✅ اگر حزب كمونيست كره شمالي تصميم گرفته باشد كه بين دو استراتژی "كره هسته‌اي" يا "كره توسعه‌يافته" دومی را انتخاب كند، آنگاه می‌توان گفت که پيشرفت و توسعه اقتصادی كره شمالی ارزش آن را دارد كه شبه جزيره کره، اعم از جنوبی و شمالی آن هسته‌ای زدایی شود، به شرط آنكه نیروهای امریکایی هم خاك كره جنوبی را ترك كنند. در آن صورت بازی برد- بردی شكل می گیرد که در آن واشنگتن می‌تواند ادعا كند كه توانسته است منطقه را از سلاح‌های اتمی عاری كند. متقابلا پیونگ یانگ نیز هم می‌تواند بگويد كه پيروز شده زيرا توانسته است چهره‌ای صلح‌طلب و اهل تعامل با جهان از خود ترسیم کند، بدون تکیه و تاکید بر سلاح اتمی امنيت خود را حفظ نماید، به توسعه اقتصادی دست يابد و نیروهای امریکایی را از کره خارج كند.

✅چنانچه ایالات متحده آمادگی خود را برای خروج نيروهايش از خليج فارس اعلام كند، جمهوری اسلامی نيز می‌تواند آمادگی خود را برای مذاکره درباره نحوه حضورش در کشورهای همسايه اعلام کند و به‌کوشد كه هم نیروهای امریکایی را بعد از چهار دهه از منطقه خارج کند و هم خود راهبرد تازه ای در سوریه و یمن و ... برگزیند؛ امتیازاتی بگیرد و امتیازاتی بدهد كه در تحلیل نهایی بيش از امريكا به نفع ايران باشد.

✅ كارنامه آقای ترامپ در عرصه بين‌المللی منهای آنچه در كره شمالی اتفاق افتاده، منفي است. او تقريبا از تمام پيمان‌های مهم بين‌المللی یکی پس از دیگری و بدون ارائه دلايل موجه خارج شده است؛ متحدان امريكا را از خود رانده و آنها را به جبهه مقابل خويش سوق داده است؛ زبان دو رقيب اصلی خود یعنی روسيه و چين را عليه خود باز كرده و در افكار عمومي جهان چهره‌ای منفی از واشنگتن ارائه كرده است. تنها کار مثبت او گامی است كه درباره كره شمالی برداشته و آن هم معلوم نيست به نتيجه مي رسد يا نه. البته تا همينجا افكار عمومی جهان از آن استقبال كرده است. همچنانكه درايران به نظر می‌آيد اكثريت مردم ارزیابی مثبتی به اين ديدار و تفاهم حاصل آن دارند.
کانال مصطفی تاجزاده @Mostafa_Tajzadeh

t.me/EsfandiarKhodaee