امروز ما ناگزیر از قبول این باور شده‌ایم که هر ایده انقلابی، پنداری خیالی و در نهایت محکوم به تباهی و شکست است و اکنون منتهای آمال

امروز ما ناگزیر از قبول این باور شده ایم که هر ایده انقلابی، پنداری خیالی و در نهایت محکوم به تباهی و شکست است و اکنون منتهای آمال تمام جامعه بشری همانا گسترش جهانگیر سرمایه داری و آن چیزی است که بر آن نام "دمکراسی" نهاده اند. و باید باور کنیم که جهان امروز سر به سر تشنه اقتدار و فرمانروایی امپراطوری آمریکا و آمریت پلیس بین المللی آن "ناتو "'، است.
البته رهبران و تبلیغات چیان ما همه خوب می دانند که دمکراسی خیال و توهمی بیش نیست: کجاست قدرت مردمان؟ کجاست آن قدرت سیاسی که مدافع حقوق روستاییان جهان سوم و حامی طبقه کارگر اروپا و تهی دستان سراسر جهان است؟ هواخواهان سینه‌چاک نظم مستقر برای توجیه محافظه کاری خویش البته قادر نیستند این وضع و حال را آرمانی یا عالی بخوانند. پس قرار گذاشته اند که بگویند راستش از این بهتر نمی شود. و هر وضعی جز اینکه هم اکنون هست وحشتناک است.
بله قبول که وضعیت ما از همه نظر عالی و بی نقص نیست اما باز جای شکرش باقیست که در وضعیت شر زندگی نمی‌کنیم. خب دموکراسی ما کامل نیست، اصلاً گل بی خار کجاست، ولی هرچه هست از استبداد های خودکامه و خونخوار که بهتر است. بله، سرمایه‌داری عادلانه نیست، اما به حد نظام استالینی دستانش آلوده نیست. بله ما روا می داریم که میلیونها آفریقایی بر اثر ایدز جان بدهند، ولی انصاف دهید، ما کی از اظهارات ملیت پرستانه و نژادپرستانه کسانی چون میلوشویچ حمایت کرده ایم؟ بله، درست است که ما عراقی ها را با هواپیماهای بمب افکن خود تار و مار کرده‌ایم، اما خوب گلویشان را که با قمه و ساطور ندریده ایم، کاری که در رواندا و دیگر نقاط جهان می کنند

" آلن بدیو"

@Kajhnegaristan