اصلاح طلبان هم خطا می‌کنند …دوستان عزیز

اصلاح طلبان هم خطا می کنند.

دوستان عزیز

در چند روز اخیر از سوی مخاطبان کانالم راجع به نظرات سه نفر از اصلاح طلبان در مورد همه پرسی جنجالی بارزانی مورد پرسش قرار گرفتم:

یکی نظر استاد نقیب زاده بود که پیامد رخداد همه پرسی یک طرفه بارزانی را برای ایران و خاورمیانه مهم تلقی نکردند و گفتند در انتها «ایران دومی» درست می شود و جا نگرانی نیست- تکثیر ایران که چیز بدی نیست.
دومین نفر نظر استاد زیبا کلام بود که بی دریغ از همه پرسی ماجراجویانه مسعود بارزانی استقبال و تشویق هم کردند و عجیب اینکه گویی این همه پرسی مثل همه پرسی مشروع و اجماعی اسکاتلند بوده است. و باز عجیب تر اینکه جناب زیبا کلام و هشدار ناصحانه آیه الله سیستانی را هم به بارزانی جدی نگرفتند.
سومین نفر نظر دکتر جلالی زاده از اصلاح طلبان محترم کرد و اهل سنت است و ایشان در تایید این همه پرسی یک طرفه از امام حسین هم مایه گذاشتند!!

پاسخ من به این پرسش کنندگان این بود که نشان دهم ( یعنی دلایل خودم را ذکر کردم و در چندین یادداشت فوق 👆آوردم) که این سه اصلاح طلب محترم اصلاح طلب اند ولی در موضوع بررسی همه پرسی ماجراجویانه مسعود بارزانی خطا کرده اند. و خطا را که فقط اصول گرایان نمی کنند. خطا ویژگی همه آحاد بشر است چپ و راست و زن و مرد و مذهبی و غیر مذهبی ندارد.

در یادداشت زیر هم 👇جناب عابدیان پاسخ موجز خود را به جناب زیبا کلام داده اند.

..........................


👁‍🗨 نگاه تحليلگران: "روشنفکری وارونه"

👈 حمیدرضا عابدیان، از همراهان "راهبرد"، در یادداشت ارسالی خود نوشت:

۱. جمهوری اسلامی از سوی برخی روشنفکران، همواره متهم به مداخله در امور داخلی کشورهای دیگر بوده است. آنها جمهوری اسلامی را متهم می کنند که با نادیده انگاشتن حق اعمال حاکمیت از سوی دول مرکزی، له یا علیه برخی گروه های هویتی در آن کشورها وارد عمل شده است و بدین ترتیب، با ایجاد تنش در روابط خارجی، منافع ملی را به مخاطره انداخته است.

۲. آنها می پرسند چرا جمهوری اسلامی می باید خلاف قواعد شناخته شده بین المللی عمل کند؟ چرا سیاست خارجی می باید ذیل تفاسیر تاریخی و ایدولوژیک تنظیم شود؟ چرا برای کشوری که در سازمان ملل دارای کرسی است، می باید تابلوهای روزشمار سقوط علم کرد؟ چرا باید در سیاست خارجی، "تنش" را به جای "آرامش" نشاند؟

۳. جمهوری اسلامی اما در همه این سال ها، ورود خود به مسائل داخلی کشورهای دیگر را با تفاسیرایدئولوژیک توضیح داده است. این حکومت، رسالت دفاع از مظلوم را میراث انقلابی می داند که نزدیک به چهل سال پیش به ثمر رسیده است. منتقدان اما در پیش گیری چنین سیاستی را همواره در تعارض با منافع ملی ارزیابی کرده اند. آنها معتقدند جهت به حداکثر رسانیدن منافع ملی، می باید سیاست خارجی در چهارچوب مقررات سازمان ملل تنظیم شود.

۴. در مورد مسأله اخیر کردستان اما گویی این مرزها فروریخته است. برخی روشنفکران با نادیده گرفتن حق اعمال حاکمیت دولت مرکزی عراق، به استقبال رفراندم یکجانبه استقلال کردستان رفته اند. طرفه انکه تجزیه کشور عراق را، امری محتوم شمرده اند که در آینده ای نه چندان دور اتفاق خواهد افتاد!

۵. آقای صادق زیباکلام در نامه اخیرشان به آیت‌الله سیستانی، نه تنها عراق را فاقد پیشینه تاریخی دانسته اند که اصرار بر حفظ "یکپارچگی" آن بی معناست، بلکه سوریه، اردن، لبنان و سایر کشورهای خاورمیانه را نیز از این دسته شمرده اند. چنین دیدگاه غیرمسئولانه ای چگونه می تواند به صلح در آینده این منطقه کمک کند؟ آیا ایشان به تبعات آنچه که گفته اند، اندیشیده اند؟ اگر به زعم ایشان باید به استقبال خاورمیانه جدید رفت، آیا جمهوری اسلامی حق ندارد در تنظیم مرزهای جدید متناسب با منافع خود وارد عمل شود و این آیا همان عملی نیست که در همه این سال ها، از سوی روشنفکران با عنوان "مداخله" محکوم شده است؟

۶. امیدوارم این یادداشت کوتاه درتعارض با حقوق مردم کرد فهمیده نشود. من برای همه مردم منطقه خاورمیانه فارغ از هر قوم و نژاد و مذهب، آرزوی سلم و صلح دارم و معتقدم سرنوشت این مردم درهم تنیده است. امیدوارم مردم کردستان عراق، برای نیل به دموکراسی بهترین تصمیم را گرفته باشند.

🔅چنین باد.
@javadrooh
@hamidrezajalaeipour