کتابسوزی اعراب در ایران:

کتابسوزی اعراب در ایران:
🌍 @Official_history
۱ ـ گفته اند که وقتی سعد بن ابی وقاص بر مداین دست یافت ، در آنجا کتاب های بسیار دید ، نامه به عمر بن خطاب نوشت و در باب این کتاب ها دستوری خواست ، عمر در پاسخ نوشت که آن همه را در آب افکن! که اگر آنچه که در آن کتاب ها هست ، سبب راهنمایی است ، خداوند برای ما قرآن را فرستاده است که از آنها راهنماتر است ، و اگر در آن کتاب ها جزء مایه گمراهی نیست ، خداوند ما را از شر آنها در امان نگه داشته است. از این سبب آنهمه کتاب ها را در آب یا آتش افکندند.(ابن خلدون ، مقدمه ، چاپ قاهره ، ص ۲۸۵).
۲ ـ وقتی قتیبه ابن مسلم ـ سردار حجاج ـ بار دوم به خوارزم رفت و آن را باز گشود هرکس را که خط خوارزمی می نوشت و از تاریخ و علوم و اخبار گذشته آگاهی داشت از دم تیغ بی دریغ گذراند و موبدان و هیربدان قوم را یکسره هلاک نمود و کتاب هاشان همه بسوزانید و تباه کرد.(ابوریحان بیرونی ، آثار الباقیه عن القرون الخالیه ، ص ۳۵ ، ۳۶ ، ۴۸).
۲ ـ حاجی خلیفه ـ از مورخان سرشناس جهان اسلام ـ در کتاب کشف الظنون خود در همین باره چنین نوشت: "...مسمانان آنچه کتاب در فتوحات بلاد یافتند ، سوختند..." (کتاب کشف الظنون ، چاپ استانبول ، جلد ۱ ، ص ۳۳).
۳ ـ عرب هرگاه هنگام فتوحات خود به کتبی دست می یافت ، به سوختن و نابود کردن آن کتب مبادرت میورزید ، چنانچه چون عمر العاص مصر را فتح کرد ، به فرمان عمر ، ذخایر علمی آنرا بسوخت و در ایران نیز فاتحان عرب دست به چنین اعمالی نیز زدند ، چنانچه سعد بن ابی وقاص بفرمان خلیفه عمر ، خزانه های کتب ایرانیان را از میان بردند.(اخبار الحکماء ، چاپ قاره ، ص ۲۳۳).
۴ ـ عبد الله بن عامر(حاکم نیشاپور در زمان عباسیان) دستور داد کتاب وامق و عذرا که را داستانی ایرانی بود و در زمان انوشیروان گرد آمده بود ، در آب انداحتند ، زیرا گفت که ما غیر از قرآن و حدیث پیامبر چیزی نمیخوانیم ، و این کتاب که نوشته مغان است ، پیش ما مردود است. پس فرمود در قلمرو او هرجا که کتابی از تصانیف عجم باشد ، جمله را بسوزانند.(تذکره الشعراء ، ص ۲۶).
۵ ـ عبد الله مسعود ـ که از بزرگان صحابه بود ـ دستور داد همه کتابهایی را که به غنیمت آورده بودند را بسوزانند...(دراسات فی الکافی و البخاری ، ص ۱۹).
۶ ـ مرتضی راوندی در کتاب تاریخ اجتماعی ایران می‌ نویسد: ".. یکی از آثار شوم و زیان‌ بخش حملهٔ اعراب به ایران، محو آثار علمی و ادبی این مرز و بوم بود. آن ها کلیهٔ کتب علمی و ادبی را به عنوان آثار و یادگارهای کفر و زندقه از میان بردند. سعد وقاص و دیگران حاصل صدها سال مطالعه و تحقیق ملل شرق نزدیک را به دست آب و آتش سپردند..."(تاریخ اجتماعی ایران مرتضی راوندی ، جلد ۲ ، ص ۵۰).

"کانال تاریخ ایران و جهان "

🌍 @Official_history