چرا معدن شن ماسه در طبیعت بکر بندپی؟؟؟. آن موقع جاده‌ای درکار نبود

چرا معدن شن ماسه در طبیعت بکر بندپی؟؟؟
سی سال پیش در ابتدای فصل تابستان زمان رفتن به ییلاق فرامیرسید.آن موقع جاده ای درکار نبود.چاربیدارها در روز کوچ کشی می آمدن و با اسب و قاطر هم وسائل و مایحتاج و هم افراد را به ییلاق می بردند(یاد درویش عباس بخیر).ما بچه ها را بر روی اسب می بستند و صبح اول وقت با بدرقه همسایه ها و فامیل سمت ییلاق حرکت میکردیم. این مسیر مازرون تا کوه یک روز تمام و در برخی مواقع دو روز هم طول می کشید.بزرگتر که شدیم پیاده این مسیر را همراه گاو و گوسفند جلوتر از مسافران کوه طی می کردیم.یکی از چیزهایی که همیشه ذهن مرا به خود مشغول میکرد و آرزوی آن را داشتم این بود که روزی این مسیر را با ماشین راحت تر طی کنیم.زمان گذشت و ما تاریخچه جاه سازی گلیا تا کوه را با چشم دیدیم..الن دیگر این مسیر گلیا تا شیخ موسی را کمتر از یک ساعت طی می کنیم.اما دیگر آن لذت کوه روی با پای پیاده را نداریم.منطقه شلوغتر شده،آلودگی زیست محیطی بیشتر شده،تخریب منابع طبیعی بیشتر شده،شکار بیشتر شده و....اما در این میان دلخوشی کوچکی همیشه داشتم و آن اینکه همچنان مسیر رودخانه گلیا تا کوه بکر مانده و گاهی می شود با رفتن به منطقه تداعی خاطرات کرد.اما اخیرا شنیدم که پیمانکاری در حال جاده زنی در حاشیه رودخانه از گلیا به سمت بالادست می باشد.موضوع را که پیگیر شدم متوجه شدم مجوز معدنی در بالادست رودخانه در منطقه بکر جنگلی لمسوکلا صادر شده است.این در حالی است که حدود یک دهه است که صدور مجوز معدن در مرکز مازندران ممنوع شده است.جدا از آن قبل از صدور مجوز لازم است استعلامات ادارات مختلف مثل محیط زیست،منابع طبیعی و ...بلامانع گرفته شود...اما چگونه در کمال ناباوری تنها چیزی که نمی توانست در این منطقه اتفاق بیافتد عملا در حال اجراست مرا به یاد نظریه فساد در دولت رانتیر انداخته است..در ادامه در مورد اینکه معدن ماسه چه چیزی را به زیست بوم بندپی(مردم و محیط زست) می دهد و چه چیزی را از آنها می گیرد(سود و زیان) بیشتر خواهیم گفت.... @alifirozja