در حال خواندن فرهنگ «تراجم الاعاجم» هستم
در حال خواندن فرهنگ «تراجم الاعاجم» هستم. فرهنگی از سدهی شش بعضیها مدعی شدهاند این فرهنگ مرتب شدهی «لسان التنزیل» است که در مقدمهی کتاب مذکور، از فرهنگ دهخدا قولی خلافِ این آوردهاند.
از شیرینیهای لغات فارسی و برگردانها که بگذریم خواستم در چند کلمه شریکتان کنم:
العالَم: گونهای از مخلوقات
آمین و اَمین: چنین باد (سریانی)
الخَلقُ: آفریدن. و دروغ گفتن. و اندازه کردن
کوثر: نیکی بسیار. و گویند جوییست در بهشت. و گویند چهار یار مصطفی (ص): ابوبکر و عمر و عثمان و حضرت امیر.
واَنحر: دست بر سینه نه
نحر: کشتن شتر. و دست بر سینه نهادن در نماز
الثقلین: پری و آدمی.
قصد از آوردن این کلمات ورود به جهان پنهان کتاب است. سویههای باوری و عقیدتی ناگفته مانده و اطلاعاتی که در زبان حفظ شدهاند.
بیشتر این کلمات و برگردانها نشانگر سنی بودن مؤلف است که نشانههای شیعی را به گونهای دیگر میفهمد.
از طرفی باید ببینم اَمین که مترادف آمین آمده با صفت امین که صفت پیامبر بود یکیست یا نه؟ اگر یکی باشند، سریانی بودنش جالبتر میشود.
@faryad_naseri