تلمود، تلمید، تلمیذ. تاریخ یا تریخ هم به معنی رد است، نشان راه

تلمود، تلمید، تلمیذ. تُرره، تورات


تُر که در استوره (آس تُر رَه) و ترک (تُر کُه مان) هم هست معنی رد و نشان می دهد. تاریخ یا تُریخ هم به معنی رد است، نشان ِ راه. تورات هم روزی تُر ِ راه بود، تُررَه. نشان راه، نشان راهی که آس راه ایل رفته است. مید یا مود در تلمود همان مو است. به باور مردم خدا میان مردمان بود بعد از میان مردمان رفت اما چیزی از او در میان مردمان ماند. خدا را هرچه دانسته بودند چیزکی از آن می ماند. آن ها که خدا را مرغ می دانستند پری از او می ماند. آن ها که دار می دانستند تنی از او می ماند. آن ها که خدا را خانه می دانستند در خانه می ماند. آن ها که خدا را سر می دانستند مویی از او می ماند. مید یا مود یا میذ یا موذ اشاره به همان رشته است، همان رد یا تُر. در میان مردمان یکجانشین در هر آبادی یک تل گرد گلی بود که برای پراکندن خبر بر بالای آن می رفتند و صدای سَرنا به معنی دعوت به رامشگری بلند می کردند. بعدها با بازگشت اهریمن، آریمن، مرد آریایی کارکرد این تل ها این بود که وقت حمله ی آریایی ها بالایش آتش و دود بلند می کردند و خبر خطر را می پراکندند. به دست می آید توره و تلموذ چه است؟ امروزه به گونه ی شرعیات یهود است. بکن نکن ها. مثل داستان فرمان هاست. در آغاز یک فرمان بود: همدیگر را نکشید. (دیگران را کشتید باکی نیست.) بعد شد سه تا. دزدی نکنید. (از خودتان). زنا نکنید. (پا اگر داد از زنان دیگری باکی نیست) تا بعد که لوح شد شد ده تا و رفته رفته بکن نکن ها افزوده شد تا به امروز که زنده گی ایده آل برای مومن رعایت تمام این بکن نکن ها است. این را هم داشته باش که آن چه در میان یکی تُرات است در میان دیگری تُرهات. همان گونه این ها خدایشان یه وه است، یه هُوه است که برای دیگری یاوه است. دیو، د ایو، د اِو برای یکی دیو است، برای دیگری دیو یا دیوس خانه است، خدا است.
«تُر: دنبال، پى. inam raft torr-e u>:این هم دنبال او رفت>» .واژه یاب. بختیاری.
«تلمود: (تعلیم ) کتابی است شامل دو قسمت که یکی را مشنا و دیگری را گمارا گویند. اما لفظ مشنا که بمعنی تکرار می باشد عبارت از مجموع تقالید مختلف یهود است با بعضی از آیات که از کتاب مقدس اقتباس شده. قوم یهود برآنند که این تقالید در کوه سینا به موسی داده شده بعد از آن از هارون و العیازر و یوشع دست به دست به انبیاء بعد و از انبیاء به رؤسا و خلفای کنیسه رسیده تا قرن دوم بعد از مسیح که در آن وقت حاخام یهود تمام آنها را جمع کرده در کتابی ثبت نموده و شخص مذکور در میان قوم یهود به جامع مشنا شهرت یافت. و گمارا که به معنی تعلیم است عبارت از مجموع تعلیمات و تفاسیری است که بعد از انتهای مشنا در مدارس عالی واقع شد. و تفسیراتی که نوشته شده نیز دو قسم است: یکی را تلمود اورشلیم گویند که حاخامهای طبریه آن را فیمابین قرن سوم و پنجم نوشتند. و دیگری راتلمود بابل گویند که در قرن پنجم نوشته شد. (از قاموس کتاب مقدس ). مجموعه ای از روایات ربنی مفسر قوانین موسی وآن دو جزء است: یکی «میشنا» مجموعه روایات و احادیث مسند به روات است و دیگری «جمارا» که شرح «میشنا» است. (از لاروس)». دهخدا
«تورات: کتاب مقدس و مذهبی قوم یهود که از حضرت موسی باقی مانده است و شامل پنج کتاب (اَسفار خمسه) می‌باشد: ۱) سِفْر تکوین، راجع به خلقت عالم و اوایل تاریخ بنی‌اسرائیل. ۲) سفر خروج، دربارۀ مهاجرت بنی‌اسراییل از مصر. ۳) سفر لاویان، شامل قوانین مذهبی و شرایع و قواعد و حدود سبط لاوی (از اسباط دوازده‌گانۀ اسرائیل). ۴) سفر اعداد، دربارۀ مسافرت بنی‌اسرائیل و فتح اراضی کنعان و قوۀ مادی آن‌ها. ۵) سفر تثنیه، مکمل کتب قبلی است و تکرار شرایع را به‌طور اختصار بیان کرده است. Δ مجموعۀ اسفار پنج‌گانه و ملحقات تورات را عهد قدیم یا عهد عتیق می‌گویند.» دهخدا

#سردار_صالحی

@faryad_naseri