ﻣﺮﻭﺭﻱ ﻛﻮﺗﺎﻫﻲ ﺑﺮ ﺳﻪ ﺷﻌﺮ اﺯ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﻧﺎﺻﺮﻱ

ﻣﺮﻭﺭﻱ ﻛﻮﺗﺎﻫﻲ ﺑﺮ ﺳﻪ ﺷﻌﺮ اﺯ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﻧﺎﺻﺮﻱ.
ﺩﺭﺷﻌﺮ ﻣﻀﻂﺮ ﺑﺎﻓﺖ ﻣﻌﻨﺎﻳﻲ ﺭا ﻣﻲ ﺗﻮاﻥ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻛﺮﺩ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺿﺮﻭﺭﺕ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻫﺮ ﺭﻭﺯﻩ ﺩﭼﺎﺭ ﻫﺴﺘﻴﻢ اﻣﺎ ﻧﻮﻉ ﺑﻜﺎﺭﮔﻴﺮﻱ ﺯﺑﺎﻥ و ﻣﻮﺳﻴﻘﻲ ﺩﺭﻭﻧﻲ ﻛﻠﻤﻪ, ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺭا ﺑﻪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺧﻮاﻧﻲ ﺩﻋﻮﺕ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺗﻮﺩﻩ ي ﮔﻮﺷﺖ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﻓﻀﺎﺳﺎﺯﻱ ﻏﻴﺮ ﻣﺘﻌﺎﺭﻑ و ﻣﻬﻤﺘﺮ اﺯ ﻫﻤﻪ ﺧﺎﺭﺝ اﺯ ﻧﺮﻡ ﺷﻜﻞ ﻫﺎﻱ ﺑﻴﺎﻧﻲ و ﺷﺒﻴﻪ ﺷﺪﻩ ي ﻣﺘﺪاﻭﻝ اﺳﺖ و ﻧﻘﻂﻪ ﻗﻮﺕ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﺯﺑﺎﻧﻲ ﺷﺎﻋﺮ ﺑﺎ اﻟﺘﻔﺎﺕ ﺑﻪ ﺑﻴﻨﺎﻣﺘﻨﻴﺖ ﺷﻜﻞ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﺩ. اﻳﺠﺎﺩ ﺳﻨﻔﻮﻧﻲ ﺑﻴﻦ ﺩاﻝ ﻫﺎ و ﺩﺭ ﻫﻴﺒﺖ ﻣﺪﻟﻮﻟﻲ ﺧﻮﻳﺶ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺭا ﺑﻪ ﻣﺸﺎﺭﻛﺖ و ﻓﻬﻢ ﻧﺎﺷﻲ اﺯ ﺯﺑﺎﻥ ﻣﻲ ﺭﺳﺎﻧﺪ و ﻟﺬﺕ ﺧﻮاﻧﺶ ﺭا ﺩﺭ ﺑﺮ ﺩاﺭﺩ.
ﺩﺭ ﺷﻌﺮ ﺩﻭﻡ :
ب ﻧﺸﺎﻧﻪ اﻱ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺭﺳﻮﺥ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﺩﺭ ﻣﻮﺗﻴﻒ ﻫﺎﻱ ﺯﺑﺎﻧﻲ و ﻣﻌﻨﺎ ﭘﺬﻳﺮ ﻣﺘﻦ. ﺗﻜﺮاﺭ ب ﺑﻮﻳﮋﻩ ﺑﺎ ﻋﻼﻳﻢ ﺧﻮﺩ ﮔﺰاﺭه ﻫﺎﻱ ﻫﺎﻱ ﻣﺤﻤﻠﻲ ﺭا ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺩاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ اﻣﺎ ﺑﺎ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩاﺭﻱ اﺯ ﺗﺼﺎﻭﻳﺮ و ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩاﺕ ,ﻧﺴﻮﺝ ﺗﺠﺰﻳﻪ ﭘﺬﻳﺮﻱ ﺩاﺭﺩ. ﻣﺘﻦ ﺑﻪ ﻟﺤﺎﻅ ﻓﺮﻡ و ﺯﺑﺎﻥ ﻣﺎ ﺭا ﺩﺭ ﺑﻴﻨﺎﻣﺘﻨﻴﺘﻲ ﻗﺮاﺭ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ ﻛﻪ ﺟﺰ ﻋﻼﻳﻖ و اﻟﺘﺬاﺫ اﺩﺑﻲ ﻣﺤﺴﻮﺏ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ. ب ﻋﻨﺼﺮﻱ ﻛﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ﻋﻴﻨﻴﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ اﻣﺎ ﻛﺎﺭﻛﺮﺩ ﺯﺑﺎﻥ اﻳﻦ ﻣﺮﺯ ﺭا ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﮔﺬاﺷﺘﻪ : ب ﻛﻪ ﻧﻴﺴﺖ ﺩﺭ ﺟﻤﻠﻪ ي ﺧﺪا ﺧﺮﻣﺸﻬﺮ ﺭا ﺁﺯاﺩ ﻛﺮﺩ. ب اﻱ ﻛﻪ ﺣﺮﻛﺖ اﺳﺖ و ﻣع اﻟﻔﺎﺭﻕ اﺯ ﺣﻀﻮﺭ و ﺳﻴﺎﻟﻴﺖ و ﻛﺎﺭﻛﺮﺩﺵ ﺫﻫﻦ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺭا ﺑﻪ ﻣﻮﺗﻴﻒ ﻫﺎﻱ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ اﻱ ﺗﻌﻴﻦ ﻣﻲ ﺑﺨﺸﺪ. ب ﻟﻤﻴﺪﻩ ﺩﺭ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﻛﻪ ﻫﺮ ﮔﺰاﺭﻩ اﻱ ﻣﺘﺒﺎﺩﺭ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ و ﺩﺭ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩ ﺑﺨﻮﺑﻲ ﻫﻤﭙﻮﺷﺎﻧﻲ ﺷﺪﻩ و ﭘﻮﭼﻲ و ﺯﻳﺒﺎﻳﻲ ﺭا ﺩﺭ ﺑﻂﻦ ﺧﻮﺩ ﻣﻬﻴﺎ ﻧﻤﻮﺩﻩ.
ﺩﺭ ﺷﻌﺮ ﺳﻮﻡ( ﺗﻬﻲ ) ﺑﺎ ﺳﻂﺮﻫﺎﻳﻲ ﺑﺪﻭﻥ ﻣﺼﺪاﻕ ﺭﻭﺑﺮﻭ ﻫﺴﺘﻴﻢ و ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﺎﻱ ﺷﺨﺼﻲ ﺷﺎﻋﺮ ﺑﺮ ﺷﻌﺮ ﻣﺴﺘﻮﻟﻲ اﺳﺖ. اﻟﺒﺘﻪ اﻳﻦ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﺎﻱ ﺷﺨﺼﻲ ﺗﺎﺭﻳﺨﻲ اﻧﺪ اﻣﺎ ﺿﻌﻒ ﺗﺎﻟﻴﻒ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ اﻳﻦ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﺎ ﺭا ﻓﺮﺩﻳﺖ ﺑﺒﺨﺸﺪ و ﺑﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻛﻨﺪ..ﻧﮕﺎﻩ و ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻴﻨﻲ و اﺷﺮاﻑ ﺷﺎﻋﺮ ﺑﺮ ﻣﺘﻮﻥ ﻛﻼﺳﻴﻚ و ﻋﺮﻓﺎﻧﻲ, ﻧﮕﺎﻩ ﻭﻱ ﺑﻪ ﺷﻌﺮ ﺭا ﻋﻤﻖ ﻣﻲ ﺑﺨﺸﺪ.
ﻓﺮﻳﺎﺩ ﻧﺎﺻﺮﻱﺷﺎﻋﺮﻱ ﺑﺎ ﻗﺎﺑﻠﻴﺖ ﻫﺎﻱ ﺗﺎﻣﻞ ﺑﺮ اﻧﮕﻴﺰ ﻛﻪ ﺩﺭ ﭘﺲ ﺷﻌﺮﺵ ﭘﺸﺘﻮاﻧﻪ ي اﻧﺪﻳﺸﮕﻲ ﻧﻤﻮﺩ ﺩاﺭد و ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﻇﺮﻓﻴﺖ ﻫﺎﻱ ﺯﺑﺎﻧﻲ ﺧﻮﻳﺶ ﺭا ﺑﻪ ﺗﻌﺎﻣﻞ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.
#میترا_سرانی_اصل
@Faryad_naseri