ایرج ضیایی (۱۳۲۸) ﺍﺯ ﭼﻬﺮﻩﻫﺎﯼ ﺷﺎﺧﺺ ﺷﻌﺮ دهه ﻫﻔﺘﺎﺩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺍﯾﺪﻩ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺗﺎﺛﯿﺮﯼ ﻋﻤﯿﻖ ﺑﺮ ﺷﻌﺮ ﺍﯾﻦ ﺩﻫﻪ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ

ایرج ضیایی (۱۳۲۸) ﺍﺯ ﭼﻬﺮﻩﻫﺎﯼ ﺷﺎﺧﺺ ﺷﻌﺮ دهه ﻫﻔﺘﺎﺩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺍﯾﺪﻩ #ﺷﻌﺮ_ﺍﺷﯿﺎ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺗﺎﺛﯿﺮﯼ ﻋﻤﯿﻖ ﺑﺮ ﺷﻌﺮ ﺍﯾﻦ ﺩﻫﻪ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ. او با انتشار مجموعه #حرکت_ناگهانی_اشیا به طور جدی وارد ادبیات ایران شد. سوژه‌های بکر و نگاه ریزبین او در شعرهایش نمود می یابند. با هم سه شعر را از این شاعر می خوانیم:


۱. "حضور اشیا"

فضا به تمامی از اشیا اشغال شده است
ما تنها در حال رفت و برگشت بین اشیاییم
گشت و گذاری محدود
از شیئی به شیئی
از برف از باران از آفتاب
از طوفان
از دندان سگ
در سایه‏ی اشیا پناه می‏گیریم
اما برق حضور اشیا
به وقت جنبیدن
چهره‏ی هولناکی دارد
با تمام قدرت می‏گریزی
تا خود را به بودن پرت کنی

۲. "اشیا و شهرها"

اشیا و شهرها
به اتاق‏ها برگشتند

شهری که در ریگ‏ها روان بود
نامش را نمی‏جُست

سواران که گذشتند
شهر وارد تاریخ شد

3. باکو باکو

مهاجر جوان روس
تسمه‏ی چرمی گارمون را
بر شانه‏اش می‏آویزد و
می‏خواند
باکو
عروسم را در پطروگراد دزدیدند
باکو
عروسم را در چرنوبیل کشتند
صدایش
از میان کریستال‏های چک عبور می‏کند
ویترین و اشیا و کالسکه‏ها را دور می‏زند
به پیاده‏رو می‏رسد
میان برف می‏ایستد
برف و صدا
دور می‏شوند
دور
دور
آنجا که پدر میان برف با پالتوی بلند و
گالُش و گارمون ایستاده است
با صدای سال کهنه
باکو
عروسم را در پطروگراد
باکو
عروسم را در چرنوبیل
باکو
باکو

#ایرج_ضیایی
#شعر_دهه_هفتاد
#نشر_حکمت_کلمه گزینه اشعار ایرج ضیایی را منتشر کرده است.

🆔 @faryad_naseri