اما دل بستن به خیال آینده و آرمانخواهی خود را از زمانه، از زمان، از حال دزدیدن است

اما دل بستن به خیال آینده و آرمانخواهی خود را از زمانه، از زمان، از حال دزدیدن است. پیشگویی و گذشته گشایی که کشک است. گذشته گذشته و رفته است و آن که می آید هیچش به بابا، به گذشته، به دیروز نمی برد. می ماند حال. حال هم که بر همه گان می گذرد. کسی با گفت من به باغ "حال" نمی آید. باید در حال بوده باشی. تاریخ روزهای رفته بر تو را که نباید کتاب تاریخ بازگو کند. باز کن تا بر تن ات، بر من ات چه رفته است. کتابی هست که هنوز و تا همیشه بر پوست نقر می شود تا جنم ات را بخواباند. تن ِ نوشته همان تننوشته است. تکه ای از نامه ی #سردار_صالحی @faryad_naseri