اخوان شاعر بزرگیست، شکی نیست اما آنچه در زیر و از زبان سیمین بهبهانی میخوانیم اگرچه نگاه سیمین ستایشآمیز و فضلیتپندارانه است ا
اخوان شاعر بزرگیست، شکی نیست اما آنچه در زیر و از زبان سیمین بهبهانی میخوانیم اگرچه نگاه سیمین ستایشآمیز و فضلیتپندارانه است اما آنچه او میستاید عیب روشنفکری و اهل هنر ماست.
بیانضباطی و شلختگی که تنها پوسته و ظاهری از زیست آنارشیستی است.
در جامعهای که شلختگی و وارفتگی عادت و عرف و فرهنگ است.
در جامعهای که بهآیین و بهسامان بودن مدام به خنده و سخره گرفته شده است بهآیین زیستن بزرگترین هنر است.
بلند شوی به عنوان نمایندهی هنر و ادبیات مملکتی بروی در خاکی دیگر و بعد سیگار در پاشنهکشت خاموش کنی، آنوقت بخواهی که باور کنند رشد کردهای و توسعه یافتهای، توسعه در فکر و دید و زیست.
با هم خاطرهی سیمین بهبهانی را بخوانیم:
بخشی کوتاه از گفتارِ «آن سوی کتیبه» به قلمِ زنده یاد، بانو سیمین بهبهانی
فروردین ۶۹ صدایش را از بی بی سی شنیدم. نمی دانم چرا خداحافظی نکرده رفته بود. شنیدم در آلمان در سالن سخنرانی روی تریبون زیرسیگاری نگذاشته بودند (کشیدن سیگار ممنوع بود)، اخوان همیشه مخالف جهت شنا می کرد، هیچ اجباری را گردن نمی نهاد، هیچ انضباطی را قبول نداشت، محکوم هیچ حکمی نمی شد. پاشنه کش را از جیب درآورده و به جای زیرسیگاری، سیگارش را در آن خاموش کرده بود.
(همراه آن لحظه های گریزان / مقالات درباره زندگی و آثار مهدی اخوان ثالث / نقد و تفسیر و خاطرات جمعی از منتقدان و نویسندگان و شعرا، چاپ اول، ۱۳۹۲، تهران، نشر زمستان، صفحه ۴۰۳ به نقل از مجله دنیای سخن، شماره ۵۱، مهر و آبان ۱۳۷۱)
@faryad_naseri