نامهی سوم.!. کتاب خواندن در کنار دیگر نعمتهایش تمهیدیست برای سپریکردن زمان
نامهی سوم
#آلی_جان!
کتاب خواندن در کنار دیگر نعمتهایش تمهیدیست برای سپریکردن زمان. سپری در برابر تاریخ که مرا از فرو ریختن محافظت میکند اما هر بار که کتابی را بر سر زانو گرفته و میگشایم تاریخ بر سر زانویم حک میشود.
کتاب خواندن حک تاریخ بر سر زانوست. تاریخی که تاریخ شکست است و زانوان من حالا کتیبههای شکستاند پس اینطور بلند شدنی در کار نیست و ادامهی منطقیاش این میشود که کتیبههای پر شکست را اگر تکان بدهی فرو میریزند.
این منطق منطق شعرهای دروغ است همان که ادبیات فارسی و ذهن و زبان فارسی را سپوزیده است. اما عجب حرفیست این دست بهزانو گرفتن و بلند شدن، انگار تو از میان ترکهایت برویی. دست به شکستهایت بگیری و برخیزی.
ها آلی!؟
اصلن چرا نباید شک کنیم به این که تاریخ ما تاریخ شکست بوده، چرا اینطور نخوانیم که هر نقطهای که ملت ایران در آنجا لرزیده، جایی بوده که پوست تازهای گرفته، حالا این پوستهای تازه را چرا بد خواندهاند خودش حکایت دیگریست.
۹۳/۵/۱۰
#فریاد_ناصری باز نشر دوباره ی نامه های آلی