❓آیا اگر احمدی نژاد هم بود اینطور شکست می‌خورد؟ (۱)

❓آیا اگر احمدی نژاد هم بود اینطور شکست می‌خورد؟ (۱)

✍️در مناظرات ۹۲ اصولگرایان فهمیدند که نه تنها از مرزبندی با یادگار آن آقایی که مُرد (یعنی عنوان موهوم جریان انحرافی) کاری از پیش نخواهند برد، بلکه برای پیروزی نیاز به الهام گرفتن از برخی اقدامات دولت نهم و دهم دارند. فی‌المثل در حالی که در ۹۲ منتقد مسکن مهر بودند در ۹۶ نه تنها از ادامه این ایده دفاع می‌کردند و بلکه مجری آن‌ را به ستاد خود آوردند!

گذشته از اینکه فراآگاهی اصولگرایان چهار سال دیرتر از موعد بود، تحلیل آن‌ها از علت اقبال مردمی به احمدی نژاد ناقص هم بود. ایشان گمان کردند که راز محبوبیت احمدی نژاد در توجه ویژه به محرومین و توده‌‌های جنوب شهری، شهرستانی و روستایی (و در یک کلام هر آنکس غیر از طبقه متوسط شهری) مکتوم است. فرم مبالغه آمیز این فهم، در قالب شعار مبارزه با چهار درصدی‌ها متبلور شد. لذا در شرایطی که همچون انتخابات ۹۴ مستضعفینِ سرخورده مشارکت بالایی نداشتند، ستادهای اصولگرایان به سمت آن‌ها شتافتند؛ سرشاخه‌های ایشان با دادن تحلیل غلط از شرایط کشور و معرفی کردن خود به عنوان تنها جریان اصیل و دلسوز انقلاب، جمع زیادی از جوانان مؤمن را پای کار خود آوردند و به قول خودشان #شهرـبهـشهر و #روستاـبهـروستا برای تبلیغ رفتند. اصولگرایان بر قشر ضعیف جامعه تمرکز کردند ولی چند نکته را در نظر نگرفتند:

1️⃣اگر برای سال‌ها در منصب قدرت باشید و برای توده مردم دلسوزی نکنید، سرزدن شب انتخاباتی هرگز نمی‌تواند معجزه کند؛ اینکار حداکثر یک تأثیر متوسط خواهد داشت.
2️⃣به عکس سال‌های ۸۴ و ۸۸ که این قشر تعیین کننده بودند، در سال‌های اخیر مردم مستضعف ناامید شده و مشارکت سیاسی آن‌ها افت کرده.
3️⃣در این سال‌ها طبقه متوسط شهری تکثیر شده. اصولگرایی با این توهم که فتنه ۸۸ را جمع کرده، عملاً آن‌ها را انکار می‌کند و هیچ حرف جدیدی برای آن‌ها ندارد. بیش از یک سال بعد از شکست تاریخی هفتم اسفند ۹۴، اصولگرایان هیچ طرح و ایده‌ای برای تکرار نشدن اتفاقات آن روز نداشتند تا در ۲۹ اردیبهشت، این اتفاق در سایر شهرهای بزرگ تکثیر شد.
4️⃣اینان گمان کرده‌اند که با برجسته کردن مسئله «خدمت رسانی» می‌توانند رأی مردم را بدست بیاورند. ولیکن به بازتاب الیگارشی خود در نزد توده‌های فارغ از سیاست (همان‌ها که در ۷۶ به خاتمی رأی می‌دهند و در ۸۴ به احمدی نژاد و بعدتر به روحانی) توجه نکرده‌اند و با خود می‌گویند حال که تمام شعارهای احمدی نژادی را به کار گرفتیم و نتوانستیم پیروز شویم، پس لابد اگر احمدی نژاد هم در انتخابات شرکت می‌کرد پیروز نمی‌شد!

ولی مسئله این است که اولاً با این فساد فزاینده، سقف مقدور برای خدمت رسانی پایین آمده و هرقدر هم که یک رئیس جمهور کاری و اجرایی باشد، باز هم به دلیل سرقتِ کسر بزرگی از منابع دولتی توسط مفسدان اقتصادی باز هم او نمی‌تواند معجزه کند.
ثانیاً روح و روان مردم از این فساد افسار گسیخته به ستوه آمده. فی‌المثل در جریان گفتگوهای میدانی تأثیر مناظره سوم در ناامیدی مردم (به خصوص قشر مستضعف) و تصمیم آن‌ها بر عدم مشارکت مشهود بود. این مردم سال‌هاست در درد و رنج ناشی از مسامحه و عدم برخورد قاطع با مفسدان زندگی می‌کنند و با این حال کاندیدایی که از چنین قوه قضائیه‌ای آمده به این افتخار می‌کند که در برخورد با مفسدان اخلاق (؟!) را رعایت می‌کند. مفتخرانه نقل می‌کند که اگر نزدیکان یکی از مسئولین فساد کند اول به دفتر او می‌رود تا با ریش سفیدی (؟!) مسئله را حل کند.

اصولگرایان که خود را نظام و انقلاب و اسلام و کل تاریخ جبهه حق می‌دانند گمان می‌کنند از آنجا که برخورد قاطع با مفسدان باعث جار و جنجال در کشور می‌شود مردم هم به مانند آن‌ها دوست دارند که معلوم نشود در کشور چه خبر است! شاید خنده دار باشد ولی ایشان رخوت، سستی و لاپوشانی در مفاسد کشور را تحت عنوان اخلاق‌گرایی به عنوان برگ برنده خود معرفی می‌کردند! و طبیعی است که در مقابل چنین جناحی آراء غیر سیاسی به رقیبی برسد که چنین ادعایی ندارد و علی الظاهر با ایشان اختلافاتی دارد و نخواهد گذاشت دولت وسایر نهادها یک دست شوند تا هر چه بیشتر لاپوشانی کنند.

پس تفاوت اول بین اصولگرایان و احمدی نژاد همین مسئله بود. احمدی نژاد هرگز زبانی نرم و به قول آقایان #اخلاقـگرا در مبارزه با فساد نداشت! فلذا می‌توانست آراء بسیار بیشتری به خود جلب کند.

💢 رضا پیامی

به آنتی اولیگارشی بپیوندید👇
https://t.me/joinchat/AAAAAEOL5PA81hI9ioK_EA