وقایع
چطور در این روزگار مغموم شاد باشیم وامید داشته باشیم؟ به چه توسل جوییم؟
چطور در این روزگار مغموم شاد باشیم وامید داشته باشیم؟ به چه توسل جوییم؟ شما خودتان چه میکنید که امیدتان ذبح نشود؟
پاسخ: من به نظرم نوع نگاه ما به زندگی به انتخاب خودمون بر میگرده. هیچ آدم واقع بینی الان نمیتونه بگه که مشکلات و سختی نیست. الی ماشالله دلایل وجود داره برای اینکه امیدمون رو نسبت به آینده از دست بدیم. اینطور نیست؟ ولی چه چیزی باعث میشه بیخیال آینده نشیم؟ چه چیزی باعث میشه دنبال کورسوی امید بگردیم؟ انتخاب خودمون.
ما قبلاً یک جایی، یک زمانی انتخاب کردیم که آینده روشنه. بذارید یک مثال بزنم. شما در طول مصاحبه چند بار گفتید که شرایط اقتصادی بسیار بد است. اگر به شما بگویند همین الان خودکشی کن و به زندگیت پایان بده و از این شرایط خلاص شو چه میکنید؟ خودکشی میکنید؟
خبرنگار: مشخصاً نه.
پاسخ: چرا؟
خبرنگار: چون من به دلایلی زندگیام را دوست دارم.
پاسخ: همان دلایل، معنای زندگی شما هستند. آن چیزی که ما بخاطر آن زندگی میکنیم. برای شما شاید فرزندانتان باشد و برای دیگران چیزی دیگر... من اسم این مجموعه دلایل رو میگذارم «انتخابهای ما برای زندگی». ما انتخاب کردیم که شاد باشیم. انتخاب کردیم که به آینده امیدوار باشیم. انتخاب کردیم که خسته نشویم. فقط گاهی که شرایط سخت میشود باید به خودمان، انتخابهای زندگیمان را یادآوری کنیم. این که من در مطالبم از کلیدواژهی «آینده روشن» استفاده میکنم در واقع یادآوری همین مطلب هست که ما یک جایی از تاریخ، یک انتخابی کردیم و هر چقدر هم که سخت باشد، به آن میرسیم.
خبرنگار: پس ماجرای «آینده روشن» این است؟
پاسخ: بله، یادآوری است اول برای خودم و در مرحلهی بعد برای دیگران.
خبرنگار: چگونه به آینده روشن برسیم؟
پاسخ: با نترسیدن، خسته نشدن، سنجیده رفتار کردن و اعتماد به داشتههامون.
خبرنگار: چرا ترسیدن؟
پاسخ: چون آینده برای خیلیها ترسناکه. خیلیها بخاطر ترس از آینده، شیفتهی گذشتهاند. البته منظور من این نیست که گذشته چیز بد و ناپسندی هست. منظورم اصلاً چنین چیزی نیست. عرض بنده این هست که در گذشته نباید ماند. به قول احسان عبدی پور « به پیش نرفتن تنها حسرت بار است به عقب برگشتن اما خجالت بی ته و توییست...»
✨ @azarijahromi