‍ ⬅️ «آلترناتیوهای ارز از جنس آلترناتیوهای برجامی بود». *راهبرد

‍ ⬅️ "آلترناتیوهای ارز از جنس آلترناتیوهای برجامی بود"
*راهبرد

📢 دکتر صادق زیباکلام، استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران، به روزنامه "ایران" گفت:

آقای روحانی باید به مردم بگوید که اگر مثلاً در سال97 کل درآمد کشور 100تومان خواهد بود، چه میزان از این مبلغ در اختیار دولت و قوه مجریه و چه میزان در اختیار دیگر نهادها است؟

اگر آقای روحانی این مسأله را توضیح دهد، معلوم می‌شود ما باید چقدر از او به‌عنوان رئیس قوه مجریه انتظار داشته باشیم.

اکنون ما نمی‌دانیم درآمد کشور دقیقاً در دست چه بخش‌هایی است.
در شعار بسیار گفته شد که برنامه‌ای برای چالش‌های پیش رو داریم. به‌عنوان مثال آقای ظریف بارها و بارها گفت درصورت خروج امریکا از برجام خود را آماده کردیم و برنامه‌های جایگزین داریم. اما با کمال تأسف من چنین برنامه یا جایگزینی نمی‌بینم.

ما تنها شاهد حرف بودیم و نمی‌دانیم درعمل چه اتفاقی خواهد افتاد.

وقتی که بارها قیمت ارز افزایش یافت، دولت اعلام کرد برنامه‌هایی دارد و آنها را اجرا خواهد کرد، اما دیدیم که این حرف‌ها نیز از جنس حرف‌های آقای صالحی وظریف درباره وجود آلترناتیوهای برجامی است. زیرا دیدیم که پس از آن بر قیمت ارز افزوده شد.

مردم هم اعتماد و باور خود را به مسئولانی که چنین برنامه‌ای دارند، از دست داده‌اند. مدت هاست که مردم اینجور مدعیات را جدی نمی‌گیرند. زیرا درعمل مشخص شده آنچه گفته می‌شود، تحقق پیدا نمی‌کند.

گام اول برای یافتن راه حل یا تغییر در رویکردها و اساساً اتخاذ راهبرد جدید، پذیرش این واقعیت است که ما در سال۱۳۹۶ ناآرامی‌های دی ماه را تجربه کردیم و در شهرداری، آب، بیکاری و سایر بخش‌ها مشکل داریم که منشأ آن داخلی است.

وقتی مسئولان صورت مسأله را نمی‌پذیرند و نمی‌پذیرند نارضایتی وجود دارد و این نارضایتی خود را در قالب حوادث دی ماه نشان داده است و آن را ناشی از ریشه خارجی می‌دانند، شما چه توصیه‌ای می‌توانید داشته باشید یا راه حلی ارائه بدهید؟ او اصلاً صورت مسأله را نپذیرفته و قبول ندارد.

نظام ما به دو بخش انتخابی و انتصابی تقسیم شده و معمولاً قسمت هایی از بخش های انتصابی است که اصرار دارد بسیاری از واقعیت‌ها را نپذیرد.

آنان معتقد هستند تفکر خود را دارند و این دیگران هستند که باید به آنان برسند و اگر به فکر آنان نمی‌رسند، لابد مشکل و ایرادی دارند.

تفاوت این دو بخش در این است که بخش انتصابی اساساً قبول ندارد ما مشکل داریم و کشور دچار چالش‌هایی است.

تنها بخش انتخابی است که معتقد است مشکلاتی داریم که باید از طریق گفت‌و‌گو و دیگر شیوه‌ها آنها را حل کنیم.

اما بخش انتصابی اصلاً قبول ندارد مشکل داریم و معتقد است تنها مشکل موجود این است که بخش انتخابی خوب عمل نمی‌کند.
T.me/bestdiplomacy