https://t.me/joinchat/AAAAAEml727aUtxh3Yucbg کانال روابط بین الملل وسیاست خارجی/مدیر؛حسین علی فام دانشجوی دکترای روابط بین الملل،پژوهشگر،تحلیلگرومدرس دانشگاه/ آیدی تلگرام؛ https://t.me/Alifamhossein پیج اینستاگرام؛hossein_alifam
🌐 لبنان دمکراسی انجمنی …در پی توافق طائف در سال ۱۹۸۹ به دلیل ماهیت فرقهای لبنان، نوعی نظام سیاسی مبتنی بر مشارکت فرقههای مختلف د
🌐 لبنان دمکراسی انجمنی
در پی توافق طائف در سال 1989 به دلیل ماهیت فرقهای لبنان، نوعی نظام سیاسی مبتنی بر مشارکت فرقههای مختلف در این کشور شکل گرفته که به «دموکراسی انجمنی» مشهور است.
👈 رویکرد دموکراتیک در سادهترین شکل خود(دموکراسی اکـثریت) به معنی اداره جـامعه بـر مبنای رأی اکثریت آن جامعه است.
دموکراسی اکثریت در جوامع همگن یا کمتر غیر متفرق میتواند بخش عمدهای از مشکلات آن جامعه را حل کند زیرا نخستین شرط تحقق دموکراسی که وجود یک «افکار عمومی متحد» است در جوامع همگن وجـود دارد.
👈 امـا در جوامع متفرق و ناهمگون چند قومی که «افکار عمومی متحد» وجود ندارد اجرای دموکراسی اکثریت خود مانعی برای نظم و آرامش جامعه است؛ زیرا در اینگونه جوامع نتیجه اعمال دموکراسی اکثریت چیزی جز تحمیل و سلطه اکـثریت و اقـلیت نخواهد بـود و بهعبارتدیگر دیکتاتوری اکثریت شکل خواهد گرفت.
👈 آرند لیچپارت در کتاب «مدلهای دموکراسی»، ویژگیهای دموکراسی انجمنی را این چنین ذکر کرده است:
👈 یک) ائتلاف بزرگ(کارتل نخبگان):
در این حالت برخلاف رویه های مرسوم دیگر دولت، حزبی نخواهد بود.. این رویکرد بیش از هر چیز به همکاری نخبگان به عنوان مشخصه اصلی مدیریت موفق درگیری در جوامع به شدت متفرق بستگی دارد. نخبگان به تنهایی قادرند با ابتکار عمل، حل و فصل درگیری را به دستگیرند. این موضوعی است که در بسیاری از دموکراسیهای انجمنی همچون بلژیک، هلند، سوئیس، مالزی و لبنان آن را تجربه موفقی تلقی کردهاند
👈 دو) وتوی متقابل.
👈 سه) اصل سهمیه بندی:
بر اساس این اصل، طبق درصد جمعیتی، هر قوم و یا گروهی تعداد کرسیها را در کابینه و مجلس اشغال میکند. این اصل به سیستم انتخاباتی سهمیه ای اشاره دارد. به این معنا که در این فرض، اقلیت طرد یا تحدید نمیشود
👈 چهار) وجود حکومتهای محلی و خودمختاری(همان) و برخورداری گروهها از میزان بالایی از خودمختاری داخلی.
در این خصوص، قدرت تصمیمگیری در مسائل مربوط به هر گروه به همان گروه تفویض میشود.
👈 پنج) مشارکت نمایندگان گروههای قومی- مذهبی- فرهنگی – زبانی در فرایند تصمیمگیری