https://t.me/joinchat/AAAAAEml727aUtxh3Yucbg کانال روابط بین الملل وسیاست خارجی/مدیر؛حسین علی فام دانشجوی دکترای روابط بین الملل،پژوهشگر،تحلیلگرومدرس دانشگاه/ آیدی تلگرام؛ https://t.me/Alifamhossein پیج اینستاگرام؛hossein_alifam
مقاله وزینی تحت عنوان «جابجایی بذرهای تروریسم به جنوب شرق آسیا» به قلم پروفسور لیو از اساتید دانشگاه Nanyang سنگاپور منتشر گردید …
@indianstudies
اخیرا مقاله وزینی تحت عنوان " جابجایی بذرهای تروریسم به جنوب شرق آسیا " به قلم پروفسور لیو از اساتید دانشگاه Nanyang سنگاپور منتشر گردید.
نویسنده ابتدا ضمن مورد توجه قرار دادن حوادث مرتبط با بمب گذاری های ۲۰۰۲ در جزیره بالی اندونزی و آثار و تبعات امنیتی آن خصوصا تلاش تشکلی بنام " جماعت اسلامیه" برای تشکیل دولت اسلامی معتقد است خمیر مایه این تشکل منبعث از شکل گیری نیروهای جهادی افغان است که طی سالهای ۱۹۸۵ تا ۲۰۰۰ ذیل نیروهای مبارز با اشغالگران شوروی سابق و در مرزهای افغانستان - پاکستان، سازماندهی شده بودند.
افرادی که به زعم نویسنده علیرغم گذشت دهها سال هنوز ردپای آنها در کشورهای اندونزی، سنگاپور، فیلیپین و مالزی به چشم می خورد.
پروفسور لیو معتقد است پیدایش طیفی از اتباع اندونزیایی که در مخاصمات مسلحانه در نقاط مختلف جهان حضور یافته و جنگیده اند به سال های قبل از پیدایش داعش باز می گردد. در این میان حداقل ۴۲ تن از این مبارزین در زمره جنگجویان داوطلب در افغانستان، ۵۰ تن عضو جنبش مورو فیلیپین و تعدادی نیز در تشکلاتی موسوم به " لشگر طیبه " همراه با نیروهای پاکستانی در منطقه کشمیر جنگیده و تجربه کسب کرده اند.
نوبسنده ماهیت و جنس مخاصمات بین المللی شده ای چون افغانستان را با دیگر منازعات منطقه ای محدود مثلا در فیلیپین کاملا متفاوت از یکدیگر دانسته و معتقد است این تفاوت خصوصا با توجه به آثار شگرف و عمیق آن از سوی مقامات امنیتی و انتظامی کشورهای مربوطه نیز مورد توجه قرار خواهد گرفت.
نویسنده معتقد است با توجه به حضور اتباع اندونزیایی و پیوستن آنها به تشکلات داعش میان جنگیدن در افغانستان با سوریه سه تفاوت اصلی وجود دارد که عبارتند از :
۱ - هدف اصلی جنگجویان اندونزیایی شرکت کننده در جنگ افغانستان با شوروی سابق کسب مهارت های لازم و تجربه برای جنگیدن با دولت سوهارتو بود در حالیکه افراد شرکت کننده در مخاصمات مسلحانه سوریه قصدی برای بازگشت به کشور خود نداشتند. (جنگیدن تا آخرین نفس)
۲ - در افغانستان فقط مردان برای جنگیدن و کسب مهارتهای رزمی شرکت داشتند در حالیکه در جنگ سوریه برخی از اندونزیایی ها با همسر و فرزند به این کشور رفته و در خیال خود قصد زندگی کردن در یک کشور اسلامی را ( ذیل لوای داعش و شعارهای آن ) داشتند.
۳ - در جنگ افغانستان هزینه های جنگجویان عمدتا تامین شده بود ولی در جنگ فراگیر سوریه خصوصا در مراحل اولیه مهاجرت برای جنگیدن این خود داوطلبان بودند که با فروش مایملک و خالی کردن حساب های بانکی شان مبادرت به تامین هزینه های خود کرده بودند.
این همه در حالی است که در این میان طیف گسترده ای از اتباع اندونزیایی صرفا برای زندگی ذیل لوای دولتی اسلامی (مدینه فاضله) و نه لزوما گرایش به داعش برای جنگیدن، کشور خود را ترک کرده بودند. موضوع و حقیقت مهمی که به زعم نویسنده می بایست از سوی مقامات امنیتی اندونزیایی در فرآیند بازگشت اتباع فوق ( تفکیک این نیروها از یکدیگر و نحوه برخورد و جذب در جامعه ) مورد توجه قرار گیرد.
ماهیت متفاوت و در حال گذار مخاصمات مسلحانه در جهان، تجزیه و تحلیل مخاصمات سالهای اخیر در سوریه و مقایسه آن با افغانستان و نهایتا جایگاه فن آوری در مهندسی مخاصمات و البته آثار برجای مانده ار مخاصمات مسلحانه بخش های پایانی مقاله این محقق سنگاپوری به خود اختصاص داده است.
دغدغه اصلی و پیام مقاله فوق را می توان هشدار نویسنده نسبت به تسری خزنده سبوعیت و ترور به کشورهای واقع در منطقه شرق آسیا آنهم در آینده ای نه چندان دور دانست.
با تحولات منطقه