انتصاب جان بولتون؛ فرصتی برای ایران در اروپا

انتصاب جان بولتون؛ فرصتی برای ایران در اروپا
از چند روز پیش که دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا با انتشار پیامی در صفحه توئیتر خود از انتصاب جان بولتون به عنوان مشاور جدید امنیت ملی کاخ سفید خبر داد، گمانه زنی های فراوانی در خصوص خطرات ناشی از انتصاب این سیاستمدار افراطی علیه ایران مطرح شده است. هر چند حضور افراد افراطی در رأس هرم تصمیم گیری هر کشور بویژه آمریکا می تواند تهدیداتی را متوجه سایر کشورها کند، اما با توجه به واکنشهای منفی احتمالی خارجی و بی اعتباری شخصیت های تندرو نزد تصمیم گیرندگان بین المللی، همین میزان تهدید نیز می تواند متوجه خود آمریکا باشد. آنچه در این بین بیشتر جلب توجه می کند، تناقض در حرفها و تصمیمات دونالد ترامپ در انتصاب شخصیت های دولتش است. در این زمینه، اخراج رکس تیلرسون از وزارت امور خارجه و همچنین انتصاب جان بولتون شاید بیشتر در اذهان نمود داشته باشد. ترامپ در حالی تیلرسون را از مقام وزارت خارجه برکنار کرد که چندی قبل اختلاف با وی و احتمال این برکناری به طور رسمی تکذیب شده بود. در خصوص جان بولتون نیز، ترامپ در روزهای آغازین دولت خود نه تنها حاضر به ملاقات با وی نبود، بلکه ظاهر وی را در شأن دولت خود نمی دانست. در واقع، انتصاب جان بولتون از سوی ترامپ، با توجه به شخصیت رئیس جمهور آمریکا، شاید نه برای استفاده از نظرات و دیدگاه های وی بلکه صرفاً برای پر کردن پست مشاور امنیت ملی با فردی است که همواره تایید کننده دیدگاه های خود ترامپ باشد و حتی این احتمال نیز وجود دارد که زوج ترامپ-بولتون نتواند مدت زمان زیادی دوام بیاورد. حقیقت این است که انتصاب جان بولتون می تواند فرصتی برای دیپلماسی ایران نیز باشد تا با افزایش فعالیت دیپلماتیک خود از فرصت حضور ترامپ در رأس دولت آمریکا و حضور افراد تندرو همچون جان بولتون با سابقه حمایت از جنگ عراق- که مصیبت های ناشی از آن که تاکنون نیز ادامه دارد- و طرفداری از گروهک تروریستی منافقین و تشریح سایر دیدگاه های افراطی وی در خصوص توسل به حمله اتمی و نظامی به سایر کشورها، اختلاف کنونی بین آمریکا و بویژه کشورهای اروپایی را تشدید کرده و خطرات پیروی از این دیدگاههای افراطی بویژه در شورای امنیت را به آنها گوشزد کند. در بین کشورهای اروپایی نیز، فرانسه با توجه به حضور امانوئل ماکرون به عنوان فردی میانه رو به عنوان رئیس جمهور و سابقه مخالفت این کشور با تصمیم آمریکا در سال 2003 برای حمله به عراق و بی توجهی آمریکا به این مخالفت، جایگاه ویژه ای در دیپلماسی ایران می تواند داشته باشد. بویژه اینکه فرانسه هم اکنون با توجه به غیبت آمریکا در خاورمیانه و شمال آفریقا بیش از پیش به دنبال مطرح کردن نام خود در صحنه بین المللی است.
https://t.me/EtudesFrancaisesetEuropeennes