https://t.me/joinchat/AAAAAEml727aUtxh3Yucbg کانال روابط بین الملل وسیاست خارجی/مدیر؛حسین علی فام دانشجوی دکترای روابط بین الملل،پژوهشگر،تحلیلگرومدرس دانشگاه/ آیدی تلگرام؛ https://t.me/Alifamhossein پیج اینستاگرام؛hossein_alifam
🔘چرا روسیه، عفرین را ترک کرد؟.. ➖حاید حاید/ میدل ایست آی
#استراتژی_سیاسی
🔘چرا روسیه، عفرین را ترک کرد؟
➖حاید حاید/ میدل ایست آی
تصمیم روسیه برای ترک منطقه عفرین در شمال غربی سوریه، به شدت به روابط سابقا صمیمانه آن با دولت محلی تحت رهبری کردها در آنجا، آسیب زد. این تاثیر منفی در بیانیهای مشهود است که دولت محلی عفرین در سوم فوریه منتشر کرد و در آن از روسیه خواست تا حمایت سیاسی خود از حمله تحت رهبری ترکیه را متوقف کند و مسکو را مستقیما مسئول مرگ غیرنظامیان دانست. هرچند این تشدید لفاظیها ظاهرا هزینه اندکی است که روسیه برای پاداشهای مورد نظر خود پرداخت میکند. براساس صفحه فیس بوکی پایگاه هوایی حمیمیم، عملیات نظامی شاخه زیتون به روسیه اجازه میدهد که سه هدف را محقق کند: نفوذ امریکا در سوریه را تضعیف نماید؛ کردها را وادار به مذاکره با دمشق کند؛ و تعاملات روسیه-ترکیه را تقویت کند. اما آیا روسیه میتواند به این اهداف دست یابد؟
منطقه حائل مسکو
ترکیه عملیات نظامی شاخه زیتون را در بیستم ژانویه با حمایت گروههای شورشی سوریه، با هدف پایان دادن به تهدید حزب اتحادیه دموکراتیک (پ.ی.د) در عفرین و مناطق پیرامون در امتداد مرز سوریه-ترکیه، آغاز کرد. از نگاه آنکارا، پ.ی.د و شاخه نظامی آن یعنی یگانهای مدافع خلق (ی.پ.گ) عملا از شبهنظامیان کرد در جنوب شرقی ترکیه، جاییکه برای سه دهه علیه حزب غیر قانونی کارگران کردستان (پ.ک.ک) مبارزه کرده است، متمایز نیستند.
روسیه، که تا حدی حمایت ضمنی از این منطقه را تامین میکرد، تلاشهای قبلی آنکارا برای مقابله با حکومت محلی پ.ی.د را ناکام گذاشته بود. مسکو بر فضای هوایی این بخش از سوریه مسلط بود و برای ایجاد یک منطقه حائل میان نیروهای تحت حمایت ترکیه و ی.پ.گ، [در آنجا] نیرو مستقر کرد. در راس حفاظت فیزیکی، روسیه آشکارا از به رسمیت شناخت دولت محلی کردی تحت رهبری ی.پ.گ به عنوان یک بازیگر سیاسی حمایت میکرد و همچنین از آن برای مشارکت در فرایند سیاسی در جهت پایان دادن به بحران در سوریه دعوت نمود. اما در یک تغییر سیاسی ناگهانی، روسیه نیروهای نظامی خود را از عفرین خارج کرد؛ این اقدام به صورت گسترده به عنوان چراغ سبزی به ترکیه برای آغاز حمله خود تعبیر شد.
تضعیف امریکا
عملیات ترکیه علیه ی.پ.گ، شریک اصلی امریکا در جنگ علیه داعش، شکاف میان امریکا و ترکیه را عمیقتر و نفوذ امریکا در سوریه را تضعیف میکند. از زمان آغاز عملیات عفرین، ترکیه با بیان نیت خود مبنی بر پاکسازی تمام مناطق تحت کنترل ی.پ.گ در امتداد مرز طولانی ترکیه با سوریه تا شرق رود فرات، مخاطرات را افزایش داده است.
برخلاف عفرین- جاییکه امریکا مداخله نکرد چون حضور نظامی یا رابطهای با ی.پ.گ در آنجا نداشت- مناطق بعدی که ترکیه میخواهد هدف قرار بدهد، تحت محافظت و نفوذ مستقیم امریکا قرار دارد. امریکا از اواخر 2014 به شدت درگیر تسلیح و آموزش نیروهای سوریه دموکراتیک تحت رهبری ی.پ.گ شد تا سرزمینهای [تحت کنترل] داعش در این مناطق را بازپسبگیرد.
اگرچه داعش به لحاظ نظامی در مناطق مورد نظر ترکیه شکست خورده اما واشنگتن قصد خروج از آن را ندارد [یعنی] شبیه به کاری که مسکو در عفرین انجام داد. رکس تیلرسون، وزیر امور خارجه امریکا، تصریح کرده که خروج سریع امریکا میتواند شمال شرق سوریه را درگیر یک جنگ جدید کند و فضایی برای انجام شورش تروریستی به جا بگذارد. واشنگتن همچنین امیدوار است که ادامه حضورش در سوریه، اهرم فشار آن برای پیش بردن انتقال سیاسی در سوریه و مهار نفوذ ایران را بهبود میبخشد.
این وضعیت ادامه خواهد یافت تا روابط امریکا با ترکیه را تضعیف کند که به مسکو به عنوان میانجی احتمالی، اهرم فشار بیشتری میدهد. به صورت مشابه، ادامه درگیریها بین ترکیه و ی.پ.گ در عفرین و جاهای دیگر، ادامه خواهد یافت تا کردها را به لحاظ نظامی تضعیف و در نتیجه نفوذ امریکا در بحران سوریه را محدود کند.
مذاکره با نظام سوریه
به گفته چندین مقام دولت محلی کردهای سوریه، روسیه به آنها پیشنهاد کرده بود تا با تحویل منطقه به دولت سوریه، از آنها محافظت کند. اما با رد این پیشنهاد، روسیه از منطقه خارج شد. علی رغم شکست اولین تلاش روسیه، نقشه «ب» آن این است که از عملیاتهای ترکیه علیه ی.پ.گ در عفرین استفاده کند تا کردها موافقت نمایند که تسلیم نیروهای دولتی سوریه شوند. این طرح آشکارا در بیانیه حمیمیم پررنگ شده است: «تهدید دائمی» ترکیه، آنها [کردهای سوریه] را وادار میکند که به دنبال جایگاه خود در سوریه باشند و آنها این کار را انجام میدهند چرا که دمشق و مسکو میتوانند در برابر ترکها [به آنها] ضمانت امنیتی بدهند. [این در حالی است که] به دنبال موجودیت مستقل بودن، آنها را از «عملیاتهای ضد تروری» که دائما توسط آنکارا صورت میگیرد محافاظت نخواهد کرد. بنابراین فرایند بازسازی سوریه متحد آسانتر خواهد بود.