حق وتودرشورای امنیت سازمان ملل متحد.. *تدوین وگردآوری از:

حق وتودرشورای امنیت سازمان ملل متحد

*تدوین وگردآوری از:
حسین علی فام دانشجوی دکترای روابط بین الملل و دانشگاه
[email protected]

((بخش اول)) حق وتو چیست؟
“وتو” در ادبیات لاتین به معنای “ممنوع می کنم” است. این کلمه برای لغو یکطرفه یک قانون به کار می رود و به این ترتیب وتو قدرت نامحدودی است که می تواند سبب جلوگیری از (نه تصویب) تغییرات خاص شود. در منشور سازمان ملل متحد هرگز کلمه ای به نام “وتو” قید نشده است. در حقیقت جهت تصویب یک قطعنامه در شورای امنیت و اجرای آن، باید 9 رای از 15 رای اعضای شورا، شامل 5 عضو دائم و 10 عضو غیر دائم، موافق باشد. اما در منشور سازمان ملل متحد این عبارت صریحا ذکر شده است که ” آرای همه اعضای دائم شورای امنیت باید موافق قطعنامه مطروحه باشند.” این بدان معناست که در صورت مخالفت یکی از اعضای دائم با یک قطعنامه و صدور رای مخالف علیه آن، قطعنامه مذکور به اصطلاح “وتو” شده است.
حق وتوی اعضای دائم شورای امنیت هموراه مورد انتقادات فراوانی بوده است. در واقع اتحاد جماهیر شوروی سابق و آمریکا با استفاده گسترده از حق وتو، نظام وتو را تا حدود زیادی بی اعتبار کرده اند. در حال حاضر، بسیاری از پیش نویس های قطعنامه ها به دلیل تهدید به استفاده از حق وتو توسط یکی از اعضای دائم، حتی به شورای امنیت ارائه نمی شوند. برای مثال در جنگ عراق (مارس 2003)، فرانسه و روسیه اعلام کردند که از هیچ قطعنامه ای مبنی بر جنگ علیه عراق حمایت نمی کنند. در نتیجه ایالات متحده، بریتانیا و اسپانیا پیش نویس خود را از دستور کار شورای امنیت خارج کرده و بدون بهره مندی از حمایت سازمان ملل وارد جنگ با عراق شدند. در دوران جنگ سرد، اتحاد جماهیر شوروی استفاده از حق وتو را تقریبا حق طبیعی و منطقی خود می دانست. در سال های اخیر نیز آمریکا به منظور حفاظت از دولت اسرائیل در مقابل انتقادها یا تلاش های بین المللی برای مهار تحرکات نظامی آن، مکررا از حق وتو استفاده کرده است. دارد...................... روابط بین الملل وسیاست خارجی / حوزه تخصصی؛سیاست بین الملل،روابط خارجی،مطالعات منطقه ای،خاورمیانه،استراتژیک،دیپلماسی،علمی وپژوهشی/مدیریت؛حسین علی فام دانشجوی دکترای روابط بین الملل وپژوهشگر/تلگرام؛۰۹۳۶۹۲۲۵۴۲۴https://t.me/joinchat/AAAAAEml727awSaeUvM-yA