روزهای مهاجرت یک کارآفرین و مشاور به آلمان @sahandbehnam
صبحها سامیار رو من یا مادرش میبریم مدرسه و میاریم. معمولا یک پیاده روی ۲۰ دقیقهای داریم
صبح ها سامیار رو من یا مادرش میبریم مدرسه و میاریم. معمولا یک پیاده روی ۲۰ دقیقه ای داریم. اینجا اکثرا این مسیر رو پیاده میرن و کسی ماشین نمیاره. چون پیادهروی رو خیلی برای سلامت بچه ها لازم میدونن. جالب اینه که بچه ها از سن ۷،۸ سالگی خودشون این مسیر رو میرن و میان و حتی از ۱۰ سالگی با اتوبوس و کارت مخصوص دانش آموزان، از یک منطقه شهر میرن یه منطقه دیگه مدرسه و بر میگردن! امروز صبح که میرفتیم، افا به من گفت بچه ها نصف بیشتر راه رو میخوان برای اولین بار خودشون تنها برن و به ما گفتن برگردین! تو هم بزار سامیار تنها بره! یک دلشوره ای گرفتم که انگار خودم ۷سالمه و قرار تنها برم🤣 هرکاری کردم نتونستم با خودم کنار بیام و از دور با فاصله ازشون تا مدرسه رفتم. ظهر که رفتم دنبالش شیطون بهم گفت بابا بلد نیستی مخفی بشی، دیدم داری دنبالمون میای، بیا بهت یاد بدم چطور مخفی بشی 😂
البته فکر میکنم به چند دلیل حق داشتم، نزارم هنوز خودش تنها بره. اولا سامیار زبان آلمانی بلد نیست، بعدشم اینجا تازه اومده و نه کسی رو میشناسه و نه جایی رو. از طرفی نمیتونم بچمو بسپارم دست چندتا دختر بچه ۷ ساله دیگه که!
بعدشم ما تو تهران، بچمون تنها تو حیاط و استخر خونه نرفته، بعد چطور ولش کنم ۲۰ دقیقه راه رو با چند تا بچه دیگه تنها بره؟!
البته این آلمانی ها همشون میرنا! خیلی از بچگی مستقل و محکمن. همینه که تو ۱۵،۱۶ سالگی میبینی پامیشن چندتایی از اینجا میرن پاریس یا لندن. حالا شما بگو ما سوسولیم. ما که کار خودمونو میکنیم😂
@dotDE