وضعیت آخر و ماندن در وضعیت آخر.. به طرز عجیبی نمی‌میره، اما صورتش کامل از بین میره

وضعیت آخر و ماندن در وضعیت آخر

۲۵ام مارچ ۲۰۱۴، کیتی در هجده سالگی از زندگی سیر میشه، اسلحه رو می گیره سمت صورتش و شلیک می کنه. به طرز عجیبی نمی میره، اما صورتش کامل از بین میره. بعد از بیست و دو جراحی صورتش چیزی عجیب و غریبه. به سختی حرف می زنه و نمی تونه ببینه. تمام این سالها زیر عمل های مختلف و درد و درد دووم میاره و تنها آرزوش یه فرصت دوباره است. بالاخره خانواده ی یه دختر سی و یک ساله که از اوردوز مواد مخدر مرده بوده صورتش رو به کیتی اهدا می کنند. و یه عمل انتقال صورت عجیب اتفاق می افته.
شاید دیدن این خبر برای خیلی ها دردناک باشه. من اما فکر می کنم ضروریه که این داستان رو با دقت بخونیم و بهش فکر کنیم.
به اینکه در اون لحظه ای که از همه چیز سیریم و ورِ احساسی مون داره ما رو به واکنش های احساس زده فرا می خونه یادمون باشه همه چیز در اون لحظه خلاصه نمیشه و فردا یه روز دیگه با شکلی کاملا متفاوته. وقتی بخاطر داشتن یه روز بد و یا یه دوره ی بد توی زندگی داری به تموم شدن و نا امیدی محض فکر می کنی اصلا به ذهنت خطور نمی کنه که یه آدم به شدت نا امید می تونه فردا آدمی به شدت امیدوار به بقا باشه که حتی در برابر سخت ترین و دردناک ترین اتفاق ها مقاومت می کنه.
پیشنهاد میکنم لینک زیر رو ببینید:

https://www.nationalgeographic.com/magazine/2018/09/face-transplant-katie-stubblefield-photography-interactive/

@dotDE