وای که چقدر ما آخه بدبختیم!.. ما خیلی ملت بدبختی هستیم

وای که چقدر ما آخه بدبختیم!

ما خیلی ملت بدبختی هستیم. هرچی بلاست سر ما میاد، ... درواقع این جمع بندی همه چیزهایی هست که این روزها میشنوید و میبینید.
راستش رو بخواید باید بگم نه اینجوری نیست.
درسته که اشتباهات مدیریت کلان کشور و سیاستهای غلط و ... مارو خیلی تحت فشار گذاشته و خسته و درمانده کرده و فراریمون داده. ولی ما خیل هم بدشانس نیستیم. خیلی هم بلا سرمون نمیاد. خیلی هم در فقر و فلاکت به سر نمیبریم، خیلی‌هم...
فقط خیلی با انرژیهای منفی داریم خودمون رو نابود میکنیم. خیلی نق میزنیم. خیلی بدبختی‌هارو میبینیم. انقدر که یکی رو میکشن، میریم خودمون رو میکشیم.
شما میتونید از صبح تا شب حرفها و پیامهای منفی و سیاه دیگران رو بخونید و باز نشر کنید. میتونید فکر کنید بیشترین آمار خودکشی، قتل، خود فروشی، فقر و... دارید. میتونید فکر کنید بدترین خیابونها، اینترنت، اتومبیل و ... دنیارو دارید.
ولی واقعیت این نیست. میگید نه، برید چند تا سایت معتبر آماری مثل استتیستیکا رو بخونید. بعد تصمیم بگیرید که چقدر خودتون رو بدبخت بدونید،
این یک مثال: آمار بیشترین سوانح هوایی بر اساس کشورها:
United States 854
Russia 525
Canada 190
Brazil 188
Colombia 183
U.K. 109
France 105
Indonesia 103
Mexico 99
India 94
China 76
Italy 68
Venezuela 68
D.R. Congo 63
Ukraine 63
Bolivia 62
Peru 61
Philippines 61
Germany 60
Spain 54
Australia 50
P.N. Guinea 49
Atlantic Ocean 49
Kazahstan 43
Argentina 42

منبع: https://www.statista.com/statistics/262867/fatal-civil-airliner-accidents-since-1945-by-country-and-region/
چیزی که این روزها خودتون رو توش خیلی بدبخت فرض میکنید. البته که امنیت پرواز در مقیاس مایلژ در امریکا و کشورهای پیشرفته قابل مقایسه با ایران نیست. ولی صحبت من در مورد جنبه روانی دریافت اخبار بد و مرگ و میر ناشی از حوادث هست. با وجود اینکه حوادث اخیر خیلی دردناکه ولی بدلایل مشخصی که بیانگر جامعه خسته و پر استرس ماست، مدام ذهنمون منتظر شنیدن اخبار بد و اتفاقات زنجیروار هست. حتی حادثه ای که میتونه واقعا فنی باشه رو جامعه ما دوست داره و ترجیح میده که یک تراژدی بشه.

میخواین موفق بشید؟ میخواین خوشبخت زندگی کنید؟ میخواین اصلا زندگی کنید؟
در مقابل سیاهی‌ها کر و کور و لال بشید و هرجا افکار و چیزهای منفی دیدید نخونید. شما بیشترین مسئولیت رو در قبال آینده و حال خودتون و خانوادتون دارید، نه اطلاع رسانی بدبخت بودنتون.
مثل بولدوزر کار کنید و مثل یه بچه از زندگیتون لذت ببرید. اگه دیدید جایی نمیتونید زندگی کنید، جاتونو عوض کنید. اگه دیدید مسیری اشتباهه مسیرتونو عوض کنید. ولی غر نزنید. ناله نکنید، سیاه نمایی هارو باور نکنید. از آدمهایی که میخوان حالتون رو بد کنند، میخوان حال خراب خودشون رو به شما منتقل کند، میخوان با سیاه‌نمایی شما رو هم در شکستهاشون سهیم کنند دوری کنید. این حال خراب هیچ عایدی براتون نداره. جز شکست و درجا زدن.
یکم با امید زندگی کنید. شما از خیلی ها خوشبخت‌ترید.

سهند بهنام، ژانویه ۲۰۲۰، دوسلدورف
@dotDE