بیمه درمانی در آلمان

بیمه درمانی در آلمان
عضویت در طرح بیمه درمانی برای همه کارکنانی که حقوق ماهانه کمتر از ۶۳۷۵ یورو (سالانه ۷۶۵۰۰ یورو) در بخش های غربی و کمتر از ۵۴۰۰ یورو (سالانه ۶۴۵۰۰ یورو) در بخش شرقی دریافت می کنند، اجباری است. توجه داشته باشید که این ارقام مربوط به سال ۱۹۹۹ است و بر اساس نرخ تورم، سالانه افزایش می یابد؛ به گونه ای که معادل با ۷۵ درصد سقف پرداخت بیمه بازنشستگی شوند. تامین بیمه درمانی بر عهده شبکه ای متشکل از ۶۰۰ شرکت خصوصی است که به منظور اجرای برنامه سلامت ملی با دولت همکاری می کنند.
بهتر است قبل از آنکه تصمیم بگیرید، برخی از این شرکت ها را با هم مقایسه کنید؛ زیرا اگر چه مزایای بیمه در میان تمام بیمه گران ثابت است، ولی هرینه ها اندک تفاوت هایی با هم دارند به این ترتیب که معمولا شرکت های کوچک تر ارزان ترند.
نرخ حق بیمه بر اساس درآمد یا حقوق شما تعیین می شود و بیمه، تمامی افراد خانواده را تحت پوشش قرار می دهد. به طور متوسط هزینه بیمه درمانی در برنامه بیمه اجباری دولتی حدود ۱۴ درصد از دریافتی ناخالص هر فرد را تشکیل می دهد که از این مقدار نیمی را کارفرما می پردازد.
مزایای بیمه درمانی جامع بسیار فراگیر است و خدمات دندانپزشکی و مراقبت های درمانی را در بر می گیرد، حتی گاهی دوره های آب درمانی در مراکز آب گرم را نیز تحت پوشش قرار می دهد، مشروط بر اینکه پزشک آن توصیه کرده باشد.
خدمات ارتودنسی برای کودکان تا ۱۸ سالگی (در صورت توصیه پزشک) معمولا تحت پوشش قرار دارد؛ عینک و لنز طبی نیز تحت پوشش محدود این بیمه قرار می گیرند.طبق مقررات این بیمه، در صورتی که به سبب وقوع بیماری نتوانید سر کار خود حاظر شوید و یا کارفرما حقوق شما را نپرداخته، بیمه درمانی ۸۰ درصد حقوق متداول شما را بر عهده می گیرد.
با وجود این در بسیاری از موارد مراجعه به پزشک، صرفا کارت بیمه درمانی خود را ارائه می دهید و پزشک شما صورت حساب را مستقیما برای شرکت بیمه مربوطه می فرستد.اگر حقوق شما از سقفی که در آن بیمه دولتی اجباری است بیشتر باشد، می توانید به جای انتخاب یکی از برنامه های دولتی، از بیمه درمانی خصوصی (غیر دولتی) بهره مند شوید. در صورت انتخاب این گزینه، کارفرمای خود را مطلع سازید که در این شرایط حق بیمه ماهانه شما را از حقوقتان کسر خواهد کرد و مستقیما به شرکت بیمه مورد نظر خواهد فرستاد.
بیمه درمانی خصوصی از پوشش گسترده ای برخوردار است و هزینه اقامت در اتاق خصوصی و یا نیمه خصوصی بیمارستان، درمان های جایگزین مانند طب سوزنی و یا گیاه درمانی، جراحی پلاستیک و دیگر مواردی را که معمولا تحت پوشش برنامه بیمه درمانی دولتی قرار نمی گیرند نیز در بر دارد؛ با وجود این، حق بیمه این طرح ها به میزان چشمگیری بیشتر از بیمه اجباری دولتی است.
بیمه گران خصوصی مجازند از تحت پوشش قرار دادن بیماری هایی که از پیش به آنها مبتلا بوده اید، امتناع کنند. بنابراین اگر شما یا یکی ار اعضای خانواده تان به نوعی بیماری دچار باشید یا ناخوشی های عود کننده داشته باشید، بهتر است به سراغ بیمه خصوصی نروید.
از سوی دیگر برخی از پزشکان در آلمان قفط بیمارانی را می پذیرند که بیمه خصوصی دارند؛ بنابراین در صورت انتخاب این نوع بیمه در مورد پزشک خود از قدرت انتخاب بیشتری برخوردار خواهید بود. نکته مهم دیگری که باید به هنگام تصمیم گیری درباره بیمه درمانی خصوصی در نظر قرار بگیرید این است که در صورتی که از پوشش بیمه درمانی دولت خارج شوید دیگر نمی توانید در تصمیم خود تجدید نظر کنید، مگر آنکه حقوق شما از میزانی که قادر به انتخاب هستید کمتر شود.
معمولا باید ظرف ۳ ماه از زمانی که به کار جدیدی مشغول می شوید، تصمیم بگیرید که مایلید از کدام یک از سازمان های تامین بیمه درمانی استفاده کنید؛ اگر در این مورد اطمینان ندارید توصیه می شود که با یکی از سازمان های بیمه دولتی قرارداد امضا کنید.در پایان هر سال، دوره ثبت نامی پیش بینی شده است که در آن کارکنان واجد شرایط انتخاب بیمه خصوصی می توانند بیمه دولتی خود را به بیمه خصوصی تبدیل کنند یا شرکت بیمه گر خود را تغییر دهند