🔰🔰علاج یونان؛ عبرت ایران …📝میزان بدهی‌های دولت یونان اینک به بیش از ۱۷۰ درصد تولید ناخالص داخلی در سال بالغ شده، از زمان بحران اقت

🔰🔰علاج یونان؛ عبرت ایران


📝میزان بدهی‌های دولت یونان اینک به بیش از ۱۷۰ درصد تولید ناخالص داخلی در سال بالغ شده، از زمان بحران اقتصادی یونان دچار «بزرگ‌ترین فرار مغزها در یک کشور پیشرفته در عصر مدرن» شده و میزان بیکاری در جوانان به رقم هراس آور 50 درصد رسیده است. همراه با این بحران طبق نمودار روند سرانه‌ی تولید ناخالص داخلی، توانایی جامعه‌ی یونان به خلق ارزش اقتصادی نیز افول کرده

⚖️بین بدهی های دولت و توانایی جامعه به خلق ارزش رابطه‌ای هست. از یک طرف قاعدتاً هر چقدر توانایی یک جامعه به تولید ارزش اقتصادی کاهش بیابد، به تناسب، وجوهی که دولت می‌تواند از طریق مالیات‌گیری تأمین کند محدود می‌شود؛ از طرف دیگر فراتر رفتن نسبت بدهی‌های دولت به تولید ناخالص داخلی از سطح ۹۰ درصد برای ۵ سال متوالی به‌طور متوسط با کاهش ۱ و ۲ دهم درصدی در رشد سالانه‌ی اقتصاد ملازم است

📍حال، آیا هر بار که یک اقتصاد دچار رکود می‌‌شود، باید «ریاضت اقتصادی» کشید؟ البته که خیر.

📍نسبت بدهی‌های دولت از تولید ناخالص داخلی نباید از ۶۰ درصد بالاتر برود برای این که وقتی اقتصاد دچار رکود می‌شود، دولت این انعطاف و آزادی عمل را داشته باشد، که دست به استقراض بزند و مخارج خود را در سطح پیش از رکود حفظ کند تا اختلالی در انجام کارکردهای مهم آن مثل حمایت از دهک‌های پایین درآمدی ایجاد نشود. اگر آن قاعده‌ی سرانگشتیِ 60% رعایت شده باشد، در هنگامه‌ی رکود، سیاستِ درست، استقراض دولت برای پرهیز از ریاضت اقتصادی است.

☄️با خاتمه‌ی رکود دولت باید برای چند سال مازاد بودجه داشته باشد،تا با بازپرداخت بدهی ها نسبت آنها دوباره به زیر ۶۰% تولید ناخالص داخلی کاهش یابد. رونق و رکودهای دوره‌ای بخشی از طبیعت هر اقتصاد باز است. اما اگر هر سال بدهی‌های جدید یک دولت روی بدهی‌های قدیمی آن انباشته شود و مثلاً مانند یونان به ۱۷۰% تولید ناخالص داخلی برسد، آن دولت به دست خود موقعیتی را درست کرده که یک شوک گذرا تبدیل به یک بحران عمیق برای جامعه بشود، آزادی عمل دولت به استقراض به شدت محدود بشود و چاره ای جز ریاضت اقتصادی باقی نماند/ بورژوا
لینک کانال👇👇
🔻 @economy7
🔺 @economy7