✅تغییر جهت از سرمایه‌داری رفاقتی به اقتصاد مردمی

✅تغيير جهت از سرمايه‌داري رفاقتي به اقتصاد مردمي
✅لزوم توجه سیاستهای اقتصادي به نيازهاي توليد صنعتي
✅دکتر حسين راغفر ، اقتصاددان


🔲مشكلات كنوني اقتصادي كشور به سطحي رسيده است كه تنها با يك چرخش جدي و اصلاحات ساختاري امكان بهبود اوضاع وجود دارد؛ چرخش از سمت سرمايه‌داري رفاقتي و غارتي به اقتصادي مردمي و عادلانه است.

🔲اقتصاد ايران به‌شدت وابسته به منابع بادآورده معدني است. توزيع اين منابع در اقتصادي مانند ايران بسيار مهم است و دقيقا توزيع غلط در اين بخش به نفع گروه‌هايي كه در ايران بخش خصوصي مي‌نامند عامل حاكميت سرمايه‌داري رفاقتي است.

🔲يكي از مشكلات اصلي اقتصاد ايران اين است كه بخش خصوصي صنعتي اصولا شكل نمي‌گيرد و همواره موانع بسيار جدي در مقابل اين بخش وجود دارد. دليل اين امر باز هم به نظام تصميم‌گيري اساسي مرتبط است؛ اين نظام در ايران هميشه منافع كوتاه‌مدت را به منافع بلندمدت ترجيح مي‌دهد

🔲مشكل ديگر جامعه ايران، فرسايش شديد سرمايه اجتماعي است كه ناشي از كاركردهاي نظام سرمايه‌داري رفاقتي است كه اين مهم مي‌تواند تبديل به يك تهديد جدي براي كل نظام كشور باشد. بنابراين آنچه دولت بايد پاسخگوي آن باشد يا درواقع كل نظام تصميم‌گيري بايد پاسخگوي آن باشد، چگونگي بازسازي سرمايه اجتماعي است

🔲 ازجمله مهم‌ترين نيازهاي مبرم كشور، تغيير جهت سرمايه‌داري رفاقتي به اقتصاد مردمي است كه در آن بازار در خدمت جامعه و مردم باشد و نه آنكه مردم در خدمت بازار و بازار در خدمت گروه كوچكي از فرادستان.

🔲 به اين منظور بايد سياست‌هاي اقتصادي كشور قبل از هر چيز معطوف به نيازهاي توليد صنعتي باشد. در اين رابطه بايد آن بخش‌هايي از تجارت امكان رشد داشته باشند كه در خدمت نيازهاي توليدكنندگان داخلي هستند.

📚متن کامل این یادداشت را در لینک زیر بخوانید↙️
https://goo.gl/8GdZwz
لینک کانال👇👇
@economy7
@economy7