دغدغۀ انتخابات در ژاپن و ایران. *محمدرضا اسلامی

دغدغۀ انتخابات در ژاپن و ایران
*محمدرضا اسلامي

✏️در مدتِ بیش از شش سالی که در ژاپن گذشت چندین و چند نوبت انتخابات برگزار شد. البته ژاپن ساختار نخست وزیری دارد ولی در تمام آنمدت برسر هر انتخابات، هربار که سعی می کردم صحبتی راجع به امور جاری سیاسی با بچه ها باز کنم، امکانش نمی شد. دانشجوها واقعا بسیار بیخبر بودند از آنچه در خصوص دولت و سیاست درگذر بود.

✏️این علامت سوال در گوشه ذهن شکل گرفته بود که چرا صبح اولین کار من چک کردن تابناک و خبرآنلاین و... است و دانشجوی ژاپنی که کامپیوتر را روشن می کند مستقیم می رود سراغ فایل اکسل و رسم نمودارهایش.

✏️سال گذشته کشور ما حدود چهل میلیارددلار نفت فروخته است. سال قبل تر، حدود بیست وچهار میلیارد. دولتِ ما کشور را [عمدتا] با این رقم درآمد اداره می کند. اما سال گذشته تویوتا حدوداً شش برابر درآمد فروش نفت ایران، گردش مالی داشته است (٢٣٧میلیارد دلار).

✏️یعنی در ذهنِ شهروند ژاپنی جایگاه تویوتا یک همچین موقعیتی داراست. درست است که شهروند ژاپنی هم میفهمد که دولت سیاستگزار است و سرنوشت کشور به تصمیماتِ دولت برمیگردد ولی در ذهن او یک امپراطوریِ بخشِ خصوصی هست به نام تویوتا. یکی دیگر هست هوندا. دیگری پاناسونیک. دیگری مزدا. نیسان. هیتاچی. میتسوبیشی. سومیتومو و...یعنی ادارۀ جامعه و سرنوشت جامعه به اینهاست که گره خورده. و نه فقط به کسی که قرار است درآمد بیست یا چهل میلیاردی نفت را بین مردم "توزیع" کند.

✏️منظور از این بحث، تقلیل اهمیت انتخابات نیست. ولی وقتی «همۀ ما باهم» راجع به یک موضوع فکر می کنیم و حرف می زنیم، محل تأمل است. اینکه پس بخش خصوصیِ ما چه زمان همپای بخش دولتی تولیدِثروت خواهدکرد؟
لینک کانال👇👇
@economy7
@economy7