آدم‌های کمی آن قدر خوشبخت و شایسته‌اند که زندگی شان مشحون از دوستی، صلح و حیات؛ و مرگشان نیز نوید خیر و صلاح برای دیگران باشد

آدم های کمی آن قدر خوشبخت و شایسته اند که زندگی شان مشحون از دوستی، صلح و حیات؛ و مرگشان نیز نوید خیر و صلاح برای دیگران باشد. عباس کیارستمی از جمع این گونه آدمیان است. یک عمر با فیلمهایش مردم را صلح، اصالت زندگی و دوستی دعوت کرد؛ و آنگاه که از این جهان رفت، بازمانده روزهای آخرش، پرونده پزشکی اش، این فرصت را به جامعه داده است تا نقطه آغازی برای بازنگری در نظام پزشکی، گشودن رازهای این نظام سر به مهر، و دمیدن روح شفافیت در پستوهای تاریک اخلاق، رفتار و عملکرد نظام پزشکی پیدا شود. پرونده مرگ کیارستمی هم می تواند حیات بخش باشد.