چرا باید رای داد؟.. موسی غنی‌نژاد.. امر سیاسی ناظر به رابطه نیروها و ایجاد تغییر در آن است

✅ چرا باید رای داد؟

✍ موسی غنی‌نژاد

امر سیاسی ناظر به رابطه نیروها و ایجاد تغییر در آن است. حال باید دید در شرایط عینی کنونی، شرکت در انتخابات می­‌تواند تاثیر مثبتی روی این رابطه بگذارد یا شرکت نکردن و تحریم انتخابات. برای سادگی بحث می­‌توان گفت در کشور ما دو گرایش یا نگرش کلی در خصوص امر سیاسی وجود دارد. یک گرایش با رویکرد ایدئولوژیک، با تقدس بخشیدن به رفتار «انقلابی» معتقد است انقلاب اسلامی ماموریت جهانی برای رهایی کل بشریت دارد و با عقل سیاسی متعارف در دنیای امروزی سازگار نیست، از این‌رو آنرا به چالش می­‌کشد. گرایش دوم با تکیه بر عقل سلیم یا عقل عقلایی و تجربه‌ای چند ده ساله بر این رای است که کشور ما به رغم ویژگی‌هایی که دارد تافته جدا بافته‌ای نیست و مانند اکثریت قریب به اتفاق نزدیک به ۲۰۰ کشور عضو سازمان ملل متحد باید رفتار متعارفی در درون و بیرون از ایران داشته باشد.

لازم به تاکید نیست که در اوایل انقلاب اسلامی رویکرد نخست اکثریت غالب را در جامعه ما داشت اما با گذر زمان و تجربه واقعیت‌های دنیای امروز، طرفداران آن کم شده به طوری که به تدریج رویکرد دوم جای آنرا گرفته و امروزه تبدیل به اکثریت غالب شده است. اقبال به رویکرد دوم از از دهه دوم انقلاب شتاب گرفت و دوم خرداد ۱۳۷۶ نقطه عطفی در آن بود که نشان داد چه در متن جامعه و چه درون دستگاه حکومتی، تکیه بر عقل عقلایی، نسبت به رویکرد ایدئولوژیک رو به فزونیِ پیوسته است. دولتهای نهم و دهم را نباید به معنی رویگردانی اکثریت مردم از روند رو به رشد عقلانیت در ایران امروز دانست چراکه برآمدن پوپولیسم ایدئولوژیک نتیجه اشتباه استراتژیک بزرگ و تاسف‌بار اصلاح طلبان بود که دچار نخوت و تفرقه شده بودند و علی رغم اینکه از نظر پایگاه اجتماعی در اکثریت مطلق قرار داشتند در انتخابات ۱۳۸۴ بازی را باختند. دولتهای یازدهم و دوازدهم آشکارا نشان از روند رو به رشد عقلانیت در جامعه ما داشت که با گذار از وعده‌های پوپولیستی رای به عقلانیت عقلایی داد.

صحنه انتخابات کنونی ریاست جمهوری حکایت از آن دارد که اقلیت ایدئولوژیک کنونی به رغم برخورداری از ابزارهای پرقدرت سیاسی و اقتصادی، به خوبی به پایگاه اجتماعی رو به افول خود پی برده و می‌داند حضور اکثریت مردم در انتخابات به شکست آنها خواهد انجامید از اين‌رو عملا در صدد نا امید کردن و انصراف اکثریت از رای دادن است. در صحنه انتخابات کنونی، مهندسان انتخابات به هر دلیلی نتوانسته‌اند گرایش به عقلانیت را تمام و کمال از فهرست کاندیداها حذف کنند، بنابراین با شرکت در انتخابات می‌توان یک بار دیگر این پیام را به اقلیت ایدئولوژیک صاحب نفوذ در کشور رساند که قدرت آنها پوشالی بوده و متکی به اکثریت معتقد به عقلانیت متعارف نیست. اما تحریم انتخابات عملا نتیجه‌ای جز تسلیم شدن به اراده اقلیت ایدئولوژیک ندارد. باید هشیار بود که با پیروزی گرایش ایدئولوژیک در انتخابات و یک دست شدن همه قوای کشور، خطر پیش بردن رویکرد غیر عقلانی و متضاد با منافع ملی و ماجراجویی‌های افراطی در صحنه داخلی و بین‌المللی بیش از پیش فراهم خواهد شد.

رد صلاحیت‌های اخیر نشان داد که شکاف در میان صاحبان نفوذ و قدرت سیاسی در کشور عمیق و جدی است. برهم زدن مهندسی انتخابات با شرکت اکثریت مردم در آن موجب تقویت گرایش عقلانی و تضعیف گرایش ایدئولوژیک و به حاشیه راندن آنها در دستگاه حکومتی خواهد شد. معنای این سخن این نیست که با شکست پروژه مهندسان انتخابات، همه مسائل کشور یک روزه رخت برخواهد بست و ایران گلستان خواهد شد بلکه این است که در رابطه نیروها، وزنه عقلانیت در مقابل رویکرد ایدئولوژیک سنگین‌تر شده و امکان حل صلح‌آمیز مسائل ملی ایران بیشتر فراهم خواهد آمد. ایران عزیز امانتی است که به هر قیمت ممکن باید از آن در برابر نابخردی‌های ایدئولوژیک محافظت کرد.

🆔 @ghaninejad_mousa
✔️ @BoomrangInstitute