به پاس آن‌چه از معلمانم آموختم. (محمد فاضلی)

به پاس آن‌چه از معلمانم آموختم
(محمد فاضلی)
معلمان بسیاری داشته‌ام اما معدودی از ایشان را به خاطر دارم و شخصیت و میراث‌شان بر زندگی من حک شده است. فرصتی است تا از همه ایشان تشکر کنم.
علیرضا مقامی، معلم ادبیات دبیرستانم. یادش گرامی و روحش شاد که عظمت ادبیات را به من نشان داد، و مرا به نوشتن واداشت، تا با وجودم پیوند بخورد.
مرحوم قاضی‌زاده، معلم هندسه و ریاضیات جدید از اول تا چهارم دبیرستان. بی‌گمان اگر او نبود زندگی برای من مسیر دیگری می‌داشت. گاهی اوقات فکر می‌کنم ذهن من بدون نظمی که او به دانش‌آموزان آموخت، بسیار شلخته می‌شد.
احمد رجب‌زاده، جامعه‌شناس و معلم صداقت، آزادگی و دقت علمی. پایان‌نامه کارشناسی ارشد و دکتری را تحت نظر این بزرگوار گذراندم. جامعه‌شناسی را از او به گونه‌ای متفاوت آموختم. خداوند سلامتش دارد.
مسعود چلبی، جامعه‌شناس و استاد دوره‌های کارشناسی ارشد و دکتری من در دانشگاه تربیت مدرس. شور دانستن را از او آموختم، و سعی کردم از او بیاموزم چگونه می‌توان پیچیده فکر کرد. سلامت و شادمان باشد.
عبدالحسین نیک‌گهر، جامعه‌شناس و مترجم. توفیق نداشتم کلاس رسمی درس او را درک کنم، اما 16 سال است در مکتب سخت‌کوشی، علم‌دوستی، میهن‌دوستی، منش اخلاقی و مردم‌داری او دانشجو بوده‌ام. خدایش طول عمر دهد و عزیزش دارد.