گشایش علیه فرسایش.. محمد فاضلی - عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی

گشایش علیه فرسایش

محمد فاضلی - عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی

✅ امریکایی‌ها دائماً حلقه تحریم‌ها را تنگ‌تر کرده و فشارهای سیاسی، اقتصادی و تهدید به کاربرد قدرت‌نظامی علیه ایران را افزایش داده‌اند و به‌غیر از بعد نظامی، احتمالاً این فشارها به بالاترین سطح پس از انقلاب رسیده است.

✅ تحلیلگران به‌دلایل مختلف معتقدند جز در شرایط پیش‌بینی‌ نشده و برخوردهای ناگهانی، بدون برنامه‌ریزی و احتمالاً شیطنت‌آمیز که می‌توانند بسرعت از کنترل خارج شده و ایران و امریکا را در جنگ درگیر کنند، بخت وقوع جنگ میان دو طرف اندک است. ایران اعلام کرده هرگز آغازکننده جنگ نخواهد بود و طرف امریکایی نیز به‌دلیل محاسبه خسارات‌جنگ در ابعاد مختلف وارد منازعه‌نظامی جز در شرایط پیش‌بینی‌نشده نخواهد شد.

✅ اندک‌بودن خطر بروز جنگ به‌معنای کم‌اهمیت بودن آن نیست. جنگ احتمالی میان ایران و امریکا از آن‌دسته وقایعی است که احتمالش اندک و خساراتش بسیار زیاد خواهد بود و بالاخص ایران در معرض از دست‌دادن زیرساخت‌هایی است که به مدد صدها میلیارد دلار درآمدهای نفتی در چند دهه گذشته ساخته شده‌اند و نابودی آنها به‌معنای چندین دهه عقب‌افتادگی است. چنین جنگی خساراتی هم برای شرکای امریکا در منطقه دارد و حتی بروز بحران در نظام بین‌المللی را هم محتمل می‌سازد، اما خسارات همه طرف‌های مقابل ایران در چنین جنگی، چیزی از دردها و خسارات ایران نخواهد کاست. بنابراین با وجود پایین‌بودن احتمال بروز جنگ باید آن را جدی گرفت.

✅ اگر امریکایی‌ها با ملاحظه خسارات احتمالی ناشی از وقوع جنگ با ایران، از دست‌زدن به‌چنین کاری اجتناب کنند، پس راهبرد کلان آنها شامل فشار حداکثری به‌منظور انزوای ایران، در خود فرورفتن اقتصاد، بالارفتن ناکارآمدی، افزایش نارضایتی اجتماعی و مجموعه پیامدهایی است که می‌توان همه آنها را با مفهوم «فرسایش تمدنی» نشان‌داد. فرسایش تمدنی فرآیندی است که طی آن رشد اقتصادی ایران کند می‌شود و بهره‌وری پایین باقی می‌ماند یا از حد فعلی نیز پایین‌تر می‌رود و در نتیجه برای برآوردن نیازهای فزاینده جامعه ایرانی، اتکای بیشتر به استحصال منابع‌طبیعی و استفاده ناکارآمد از آنها افزایش می‌یابد. ترکیب این دو عامل، تخریب محیط‌‌زیستی گسترده‌ای به‌همراه خواهد داشت. برآورده نشدن نیازها و بالارفتن سطح نارضایتی، به‌علاوه رشداقتصادی اندک و بهره‌وری‌پایین، مانعی جدی برای اشتغال و به‌کارگیری نیروی‌انسانی خلق می‌کند و عواقبی نظیر مهاجرت‌گسترده نخبگان، آسیب‌های‌اجتماعی و فرسایش سرمایه‌انسانی رخ می‌دهد. بدیهی است که این رخدادهای اقتصادی و انسانی، سطح اعتماد مردم به‌حکومت را کاهش داده و زوال سرمایه‌اجتماعی نیز در پی آن خواهد آمد و وضع موجود را تشدید خواهد کرد.
ادامه مطلب 👇👇👇👇

https://telegra.ph/%DA%AF%D8%B4%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D9%87-%D9%81%D8%B1%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%B4-06-08