روز ۱۲ اردیبهشت، در دانشگاه شهید بهشتی، درباره «محیط زیست و مسئولیت اجتماعی ما» سخنرانی داشتم

روز 12 اردیبهشت، در دانشگاه شهید بهشتی، درباره «محیط زیست و مسئولیت اجتماعی ما» سخنرانی داشتم. قسمت اول سخنرانی، مباحث تحلیلی درباره مسأله محیط زیست ایران بود که بعداً فیلم آن‌را روی کانال منتشر می‌کنم. اما قسمت آخر، یادی است از خسرو شکیبایی و شعر سیدعلی صالحی. شاید شما هم دوست داشته باشید.
*****
خسرو شکیبایی را یادتان هست که با آن صدای به یاد ماندنی، با دنیایی از آرامش اندوهناک، می‌گفت:
نه ری‌را جان
نامه‌ام باید کوتاه باشد
ساده باشد
بی‌حرفی از ابهام و آینه،
از نو برایت می‌نویسم
حال همه ما خوب است
اما تو باور نکن!
اکنون برخی می‌خواهند باور کنیم که «حال همه ما خوب است»، «اما تو باور نکن»؛ اگر عمو خسرو سینمای ایران زنده بود، از او می‌خواستم تا باز اندوهناک بخواند:
نه ری‌را جان،
در پی سال‌ها وفور رانت محیط زیست،
و سیطره بوروکرات‌ها، پیمانکاران و سیاستمداران که همواره بین دودکش و درخت عاشق اولی بوده‌اند،
و سال‌ها غفلت از معنای واژه مردم،
و دیرزمانی غفلت از حکمرانی و تنظیم‌گری محیط زیستی،
و زیر سایه شبح پوپولیسم، که محیط زیست را برای خرید رأی می‌خواهد،
و جولان شور و شهوت سازه‌های بزرگ،
و زیر بار غفلت مردمانی ساده چون من،
حال آب، خاک، هوا و تنوع زیستی ما خوب نیست.
ری‌را جان ما نتوانستیم مانع از برخاستن ریزگردها شویم
اما تو مطمئن باش
اگر دیر بجنبیم، بذر ریزمرگ‌ها
که به دست خویش در جای جای این سرزمین پاشیده‌ایم
میوه می‌دهند و همه ما را خواهند کشت.
اما ری‌را جان
به تو قول می‌دهم، از این پس ساده نخواهیم بود.