این رسانه ویژه انتشار نوشتههای محمد فاضلی است. ارتباط با مدیر کانال:
آقای رئیسجمهور بعدی – قسمت دهم.. محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
آقای رئیسجمهور بعدی – قسمت دهم
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ آقای رئیسجمهور بعدی امیدوارم آب در هاون نکوبیده باشم و پانزده نکته قبلی را خوانده باشی. نکته شانزدهم این است که:
☑️⭕️ شانزدهم: کشتی قراضه میان اقیانوس نشوی!!
✅ من خیلی فکر کردم به اینکه نسبت شما با امور کشور چیست و فعلا هیچ تمثیلی بهتر از «یک کشتی قراضه میان اقیانوس» نیافتم. اندکی حوصله کنید، توضیح میدهم.
✅ مسائل کشور – هر کشوری، ایران ما بیشتر – مثل اقیانوس است؛ تا چشم کار میکند مسأله هست، مثل آب اقیانوس؛ و مردمانی که مثل ماهی سالهاست لای این مشکلات زندگی میکنند. موجوداتی که در اقیانوس زندگی میکنند، کوچک و بزرگ دارند و برخی از شکار بقیه تغذیه میکنند. کوسهها و نهنگهای قاتل بقیه را میخورند؛ ماهیها هم برخی پلانکتون میخورند (معیشت حداقلی) و برخی دیگر پلانکتونخورها را میخورند.
✅ شما چهار یا هشت سال سوار یک کشتی میشوی (ریاست جمهوری) که ظاهرش خیلی معظم و اسم و رسمش خوب است (عین کشتیهای عظیم اقیانوسپیما)، اما یک لحظه از بالای کره زمین موقعیت بزرگترین اقیانوسپیمای جهان را نسبت به گستره اقیانوس نگاه کن، چه میبینی؟ ذرهای در مقابل بیکران. تو داخل همان ذره نشستهای.
✅ حالا موقعیتات را عوض کن، به جای آنکه از بالا نگاه کنی، برو زیر آبهای اقیانوس و از آن زیر، از چشم ماهیریزهها، درشتماهیها، کوسهها و آن نهنگی که پنجاه سال است آن زیر سلطنتی دارد و شکار میکند، به سطح آب و حرکت کشتی خودت روی آب اقیانوس نگاه کن. چه میبینی؟ یک خط سفید که حاصل رفتن کشتی تو از میان آب است و چند ثانیه بعد تلاطم آب، آن خط سفید را نابود میکند.
✅ نهنگهای اقیانوس، عین غولهای پنهان نظام اداری، عین رانتخوارهای بزرگ، عین پدرخواندهها و ...، هزاران کشتی دیدهاند که همین مسیر را آمده و رفته و آنها زیر اقیانوس کارشان را کردهاند. کاپیتان کشتیها توهم دارند که شقالقمر میکنند و سینه آب را میشکافند و پیش میروند، اما از آن بالا یا از زیر آب، از زاویه چشم نهنگها، خراشی بر سطح آب میدهند و میگذرند و ماهیریزهها و درشتها و کوسهها و نهنگها دارند زندگی خودشان را ادامه میدهند و اصلاً کشتی برایشان مهم نیست، شما هم برای خیلیها مهم نیستی.
✅ اگر نمیخواهی از دوران ریاست جمهوری فقط لذت کشتیرانی، کاپیتانی یک توهم، یا صید چند ماهی و مروارید و در جیب نهاد برایت بماند؛ باید دریا را به تلاطم وادار کنی. سؤال بزرگ پیش روی تو این است که «من چگونه میتوانم دریا را به تلاطم وادار کنم؟» و «من چگونه میتوانم قواعد بازی اقیانوس را به هم بزنم؟»
✅ دریا قواعد خودش را دارد که با قواعد کشتی اقیانوسپیما – هر قدر هم که بزرگ و قدرتمند باشد – خیلی فرق دارد. اقیانوس با جریانهای آب سرد و گرم، با طوفان، با انرژی که از خورشید میگیرد، با جاذبه ماه متحول میشود. اینها نیروهایی بسیار بسیار عظیمتر و طبیعیتر از قدرت موتور یا هر وسیله دیگری در کشتی اقیانوسپیماست.
✅ شما، رئیسجمهور بعدی، هر که هستی، عمامهدار یا بیعمامه، دانشگاهی یا نظامی، اصلاحطلب یا اصولگرا، انقلابی یا غیرانقلابی، غربگرا یا ضدغرب، جوان یا پیر، زن یا مرد، هر چه باشی، به این دو تمثیل فکر کن و به یک نکته خوب بیندیش: اقیانوس با عوامل طبیعی به تلاطم درمیآید نه نیروی کشتی اقیانوسپیمایی که در برابر عظمت اقیانوس، قراضهای بیش نیست. آن نیروی طبیعی که جامعه را به حرکت درمیآورد چیست؟ تو آن بادی را پیدا کن که هم در بادبان کشتی قدرت تو بوزد و هم جامعه را به حرکت درآورد. درست عین کشتیهای بادبانی قدیمی. یادت باشد آن باد، حتما شعار و توهم نیست.
✅ اقتصاددانان، عالمان علوم سیاسی، جامعهشناسان، متخصصان ارتباطات سیاسی و عالمان سیاستگذاری عمومی چند قرن است درباره نیروهای طبیعی که اقیانوس جامعه را به حرکت درمیآورند، میپالایند و کشتی قدرت را به جایی میرسانند اندیشه کردهاند. اگر از این اندیشهها غفلت کنی، کشتی قراضهای خواهی بود در خاطره اقیانوس که نهنگها و کوسهها به ریشش میخندند و ماهیریزهها ناسزایش میگویند. خود دانی!!
#آقای_رئیس_جمهور_بعدی
(اگر میپسندید به اشتراک بگذارید.)
@fazeli_mohammad