مسابقه یک‌نفره و مجلس اهدایی.. محمد فاضلی.. ⏰ زمان مطالعه: دو دقیقه

‍ مسابقه یک‌نفره و مجلس اِهدایی

محمد فاضلی

⏰ زمان مطالعه: دو دقیقه

✅ پرده اول. امیر علی پنج شش ساله بود و علاقمند ورزش، مراسم اهدای جام‌های قهرمانی به ورزشکاران را از تلویزیون دیده بود. سخت علاقمند شده بود که او هم یک جام قهرمانی داشته باشد. بچه بود و هنوز منطق مسابقه و معنای جام را نمی‌دانست.

خلاصه با هم رفتیم و از یک مغازه لوازم ورزشی، جام و مدالی خریدیم که هنوز در قفسه کتاب‌هایش هست، اما سال‌هاست که دیگر هیچ الا یک خاطره از کودکی و بهانه خنده و شوخی با عمویش ارزشی ندارد. جامی که در مسابقه به دست نیاید، ابزار شوخی می‌شود.

✅ پرده دوم. دو نفر دوست عزیز دارم. یکی مهربانِ حقیقت‌گو، که تند و تلخ‌زبان در برابر قدرت و فروتن در برابر حقیقت و دوستان است. یک بار از او پرسیدم چگونه این همه بی‌محابا سخن می‌گوید. جدی پاسخ داد: از آن موقع که تصمیم گرفتم نمی‌خواهم رئیس‌جمهور شوم، در بیان سخن آزادم.

✅ دومی، نیک‌مرد باسوادِ ایران‌دوستی است که خِرد سیاسی دارد و زندگی‌اش به هیچ آلودگی مبتلا نیست. چندی پیش گفت «شما کاندیدای نمایندگی مجلس نشده‌ای؟» گفتم «نه» و می‌دانستم چون می‌خواهم مثل آن دوست اولی، زبان و قلمی گشاده داشته باشم، هیچ وقت نامزد هیچ مقامی که بندی باشد بر زبان و قلم‌ام، نخواهم شد. او اما به اصرار بسیار زیاد برخی، نامزد نمایندگی مجلس شده بود.

✅ پرده سوم. دیروز مطلع شدم که صلاحیت‌اش احراز نشده و در شمار تأییدشدگان نیست. چند نفر دیگر را هم بررسی کردم که همگی رد صلاحیت شده بودند و تقریباً مطمئن شدم که نظام گزینش دقیق عمل کرده و اکثرییت کسانی را که محتمل بوده اندکی متفاوت بیندیشند، و سلامت‌شان چنان است که به آن‌ها اجازه آزادگویی و کردار مستقل می‌دهد، کنار گذاشته است.

✅ باز هم عجله نکردم و از یکی دو نفر درباره تأییدشدگان پرسیدم، اجماع داشتند که نتیجه‌گیری‌ام درست است، تقریباً شخصیت شایسته ذکری باقی نمانده است، الا معدودی برای خالی نبودن عریضه.

✅ اگر وضع به همین منوال باقی بماند، انتخابات مجلس در اسفند امسال به «مسابقه یک‌نفره»ای بدل می‌شود که در آن برخی تصمیم گرفته‌اند یک مجلس به یک سلیقه و گروه خاص «اهدا» کنند: «#مجلس_اهدایی».

✅ رقابت و مسابقه که نباشد، نماینده مجلس شدن شبیه همان جام و مدالی می‌شود که من برای امیرعلی از مغازه کوچک لوازم ورزشی بابلسر خریدم، بهانه‌ای برای لطیفه و شوخی، اما تلخ و خاطره‌ای دردآور.

✅ مجلس عین جامی است که باید در رقابت تنگاتنگ به دست آید؛ مدالی است که باید، توسط داور بی‌طرف، به گردن ایده، برنامه و گروهی که در رقابت سخت برنده شده‌اند آویخته شود.

✅ «#مجلس_اهدایی» در مسابقه‌ای یک‌نفره با حضور گروهی که از برنده شدن در هر مسابقه‌ای ناامید شده‌اند، هویت و کارآمدی نمی‌آورد. انتخاب‌گران میدان رقابت را بگشایند و بسیار بازنگری کنند، وقت تنگ است.

✅ پرده آخر. اگر آن دوست را دوباره ببینم، تبریک خواهم گفت که از شرکت در بازی یک‌نفره تلخ بازمانده است، و تسلیت از این‌که میدان رقابت سیاسی در ایران از وجود خردمندان سالمی هم‌چون او تهی است.


(اگر می‌پسندید، به اشتراک بگذارید.)

http://t.me/fazeli_mohammad