خداحافظ بابا لنگ دراز عزیز.. محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی

خداحافظ بابا لِنگ دِراز عزیز

محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی

✅ نسبت ما بچه‌های مدرسه که حالا هزاران نفر هستیم با شما بی‌شباهت با نسبت جودی آبوت و بابا لنگ درازش نیست. من هیچ وقت در همه سی‌ودو سالی که شما بر زندگی‌ام اثر گذاشتید و تا آخر عمر با من خواهید ماند، شما را ندیدم، و از بقیه هم‌کلاس‌ها نیز نشنیدم که شما را دیده باشند. می‌دانید چرا دوست دارم شما را بابا لنگ دراز بخوانم؟

✅ راستی بابا لنگ دراز، تابستان هزار و سیصد و شصت و هفت را یادتان هست؟ خبر آمد که در شهر مدرسه‌ای راه‌اندازی می‌شود شبانه‌روزی، امتحان ورودی دارد، دانش‌آموزان زرنگ را از سراسر استان می‌پذیرد و بچه‌های روستایی و شهرستانی را به خرج مدرسه خوابگاه می‌دهند. سال اول نود نفر برگزیده شدند و من هم بین آن‌ها بودم. روستایی و شهرستانی هم زیاد؛ و قولت هم قول بود، خوابگاه، غذا و بقیه امکانات فراهم شده بود.

✅ من هیچ وقت بابا لنگ درازی که مدرسه را ساخته و مخارجش را تأمین می‌کرد، ندیدم، بقیه هم ندیده بودند. برخی از جمع ما اگر در مدرسه شما جمع نمی‌شدیم معلوم نبود راهی به دانشگاه و سرنوشت امروز می‌داشتیم. همه جور استعدادی گرد هم آمده بودند، نخبه ریاضی هم بین ما بود، رسول و اشکان را که سؤال المپیاد حل می‌کردند، همه جودی آبوت‌های تازه ریش و سبیل درآورده مدرسه هنوز یادشان هست!!

✅ بابا لنگ دراز، سیاست جداسازی بچه زرنگ‌ها از بقیه حتماً مشکلاتی دارد، اما مدرسه شما باعث شد ما شاگرد معلمان افسانه‌ای مثل آقا معلم هندسه و آقا معلم فارسی شویم. شاید الان که می‌نویسم سه نفری پیش هم نشسته‌اید و به حاصل کارتان می‌نگرید؛ اگر دیدی‌شان سلام ما را برسان.

✅ چهار سال از تابستان شصت‌وهفت گذشت و تا به آن‌جا که یاد می‌آورم نودونه درصد مدرسه‌ای که شما ساخته بودی در کنکور قبول شدند. ورودی‌های شصت‌وهفت را اغلب می‌شناسم، سری میان سرها درآوردند، مدرسه‌ای که شما ساختی به ثمر نشسته بود. شما قبل از رفتن حتماً احوال مدرسه‌ای که ساختی را پرسیده‌ای، فارغ‌التحصیلانش قریب سه هزار نفر شده است. شما بابا لنگ دراز هیچ‌گاه ندیده ما هستی که نمی‌دانم چند نفرمان بالاخره توانستیم کسی را که راه زندگی‌مان را تغییر داد از نزدیک ببینیم.

✅ بابا لنگ دراز عزیز، جمعه چهار مهر هزار و سیصد و نودونه، مثل همان سی و دو سال پیش، خبر آمد که یکی دو روز قبل، درست مصادف با روزهای اول مهری که سی‌ودو سال پیش مدرسه «نمونه حاج محمدرضا کاظمی» را به جودی آبوت‌ها هدیه کردی، از این دنیا رفته‌ای. خداحافظ بابا لنگ دراز عزیز؛ مطمئن باش بچه‌های مدرسه نمونه حاج محمدرضا کاظمی شهر اراک برای همیشه به یادت خواهند ماند.
-----
تقدیم به روح حاج محمدرضا کاظمی، خَیِّر مدرسه‌ساز؛ و همه کسانی که از ثروت، آبرو، جان و همه داشته‌های خود برای ساختن ایرانی آباد و آزاد مایه گذاشته‌اند.
----
(اگر می‌پسندید به اشتراک بگذارید.)

@fazeli_mohammad

https://www.instagram.com/p/CFpQdrXJYLO/?igshid=1me4tidsp7207