اصولگرایان احساس مسئولیت کنند نه احساس تکلیف

اصولگرایان احساس مسئولیت کنند نه احساس تکلیف
انتخابات که می‌شود خیلی‌ها هوس می‌کنند کاندیدا شوند و اغلب در جمع اصولگرایان متداول است که کاندیداها می‌گویند «احساس تکلیف کرده‌ام در انتخابات نامزد شوم.» اصلاح‌طلبانی هم بوده و هستند که احساس تکلیف می‌کنند اما شمارشان کمتر است و این حنا در بین طرفداران ایشان اصولاً رنگی ندارد. من اما آرزو می‌کنم این بار اصولگرایان و بالاخص بزرگان‌شان، به دلایل زیر احساس مسئولیت کنند نه احساس تکلیف.
✅اول، مشکلات کشور بسیار است و فرصت آزمون و خطا نداریم (پیش‌تر شماری از این دشواری‌ها را در مقاله‌ای به تفصیل نوشته‌ام.) رئیس‌جمهور بعدی هر که باشد باید تصمیم‌های سختی بگیرد و از پس دشواری‌های بسیار برآید. اداره دولت دوازدهم کار بی‌تجربه‌هایی نیست که فقط از آن جهت به پیروزی خود امیدوارند که فکر می‌کنند شدت مشکلات زمینه‌ای برای شعارهای عوام‌فریبانه فراهم کرده و شاید به پشتوانه همین شعارها پیروز میدان باشند.
✅دوم، سیاست خارجی در چهار سال آینده عرصه پرچالشی خواهد بود. آمریکای عصر ترامپ، خاورمیانه سراسر آشوب و بی‌ثباتی، اسرائیلی که می‌خواهد از فرصت آمریکای ترامپ استفاده کند، عربستان در دوران گذار و تغییرات در خاندان سعودی، ترکیه‌ای تحت تأثیر سیاست داخلی و خارجی پرتنش اردوغان، در کنار روسیه‌ای که خواهان بر عهده گرفتن نقش‌هایی جدید در عرصه بین‌المللی است، چالش‌های بسیاری برای تأمین امنیت ملی ایران خواهد داشت. ایران چهار سال آینده را نمی‌توان به دست هر از راه رسیده‌ای سپرد.
✅سوم، رئیس‌جمهور بعدی باید توان اجماع‌سازی داشته باشد. کشور در وضعیتی نیست که بتوان با تکیه بر شعارهای تند و انحصارگرایی از پس مشکلات آن برآمد. صندوق بین‌المللی پول ظاهراً در گزارش اخیر خود از ایران خواسته درخصوص نظام بانکی خود تصمیمات جدی بگیرد و حتی ورشکستگی برخی بانک‌ها را اعلام کند و با افزایش سرمایه بقیه را نجات دهد. اصولگرایان بهتر می‌دانند این نوع کارها از آن دست نیست که بتوان در شرایط فقدان اجماع سیاسی، ثبات اجتماعی و بدون مشارکت مؤثر نیروهای اجتماعی مهم برای انجام آن‌ها اقدام کرد. اجماع‌سازی ضروری است.
✅چهارم، رئیس‌جمهور بعدی باید بتواند با بزرگان – نه الزاماً افراد مسن و تکراری – کار کند. رئیس‌جمهوری می‌تواند با بزرگان کار کند که خود در زمره بزرگان به حساب آید. کوتوله‌های سیاسی قادر به کنار هم گرد آوردن بزرگان اجرایی، علمی، سیاسی و مذهبی برای مدیریت کشور در این شرایط نیستند.
✅اصولگرایان به هوش باشند که کشور ظرفیتی برای آزمودن یک محمود احمدی‌نژاد دیگر – با هر اسمی و متعلق به هر گروه و دسته‌ای – ندارد. اصولگرایان از سر مسئولیت‌پذیری، با آدم‌های کوچک و بی‌تجربه وارد میدان رقابت انتخاباتی نشوند زیرا اگرچه حسن روحانی در چشم‌انداز فعلی برنده انتخابات خواهد بود و این البته به صلاح کشور است، اما اصولگرایان به این فکر کنند که اگر نتیجه تحت هر شرایطی به گونه‌ای دیگر شد، مبادا کشور را به کسی بسپرند که واقعاً در حد و اندازه ریاست جمهوری نباشد.
✅اصولگرایان از سر مسئولیت‌پذیری، نه فقط برای حمله به حسن روحانی، تخریب او یا کاستن از آراء وی، و تحریک توده‌ها و بالا بردن توقعات، بلکه با آدم‌های بزرگ، با برنامه و راهکارهای روشن پا به میدان انتخابات بگذارند؛ با آدم‌ها، ایده‌ها، وعده‌ها و برنامه‌هایی وارد انتخابات شوند که اگر توفیق پیروزی یافتند، فقط رقبای سیاسی‌شان احساس شکست کنند، نه آن‌که عقلانیت شکست بخورد، نخبگان ناامید شوند و احساس یأس و بیم عقبگرد جامعه را بار دیگر در خود فرو برد. مسئولیت‌پذیر بودن در انتخابات 1396 برای اصولگرایان به آن معنی است که کسب قدرت را به هر قیمتی و برای هر کسی نخواهند. اصل‌گرایی حکم‌ می‌کند که قبای قدرت به هر قیمتی حاصل نشود، و به تن هر ناپخته‌ای دوخته نگردد.
(اگر با ایده این متن موافقید برای دیگران نیز ارسال کنید.)
https://telegram.me/fazeli_mohammad