‍ معجزه ممات خداوندان متوهم. (محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی)

‍ معجزه ممات خداوندان متوهم
(محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی)
✅ خوب که به زمین نگریستم، دانستم که ما به جای بندگی، خداوندی بر زمین پیشه کرده‌ایم. بنده حد و حدود خویش می‌شناسد و اندازه نگه می‌دارد، و خداوند است که حد ندارد و بی‌انتهاست. آن‌چه ما با سرزمین ایران کرده‌ایم رفتار خداوند است نه بندگان، و البته در توهم بوده‌ایم.

✅ گمان برده‌ایم که هر آن‌چه بخواهیم می‌توانیم انجام دهیم. خداوند «زنده می‌کند و می‌میراند» (هو یُحیی و یُمیت) و خداوندی متوهمانه ما، دربند نقصان‌های بی‌شمارمان ، فقط از جنس میراندن بوده است، ما از خداوندی بر طبیعت ایران، «یُمیت» را آموختیم و ساختیم.

✅ معجزه موسی آن بود که عصا بر آب نیل زد و رود شکافت، و کف رودخانه خود را به آدمیان نمایاند. ما نیز به اذن توهم خداوندی خود بر طبیعت این آب و خاک، عصای قدرت و ثروت را چنان بر پیکر رود‌ کوفته‌ایم که به جای شکافتن، خشکیده‌ است. عصای خداوندی توهم‌آمیزمان، معجزه کرده است. آری این ماییم که نقاب آب‌ را از چهره خاک کف روخانه برگرفته‌ایم و صورت تفتیده‌اش را به روی آفتاب گشوده‌ایم.

✅ ما معجزه کرده‌ایم، اما نه از جنس حیات، بلکه در ممات، و عاقبت این خداوندی نابخردانه، و برون رفتن از حد و حدود بندگی، سخت به سوی ما بازگشته است.

✅ این عکس، حکایت عاقبت خداوندی نابخردانه و متجاوزانه ما بر طبیعت است؛ زاینده‌رود خشکیده و اشعه‌ای از خورشید که بر تاریخ توهم توسعه و رویکرد خداوندگونه ما به طبیعت و قدرناشناسی بی‌پایان‌مان، نور افکنده است. (زاینده‌رود، در عصر 22 آبان 1397، پل وحید شهر اصفهان) این معجزه ممات ما خداوندان متوهم است. عقل بندگی پیشه کنیم و بازگردیم، شاید خداوند عالم و طبیعتش با ما از در مهربانی درآیند.

✅ (این متن را اگر می‌پسندید، برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad