⚛ «آیا در ملاء عام در کاهش موثر است؟»

⚛"آیا #مجازات در ملاء عام در کاهش #جرایم موثر است؟"

♦️متاسفانه در ایران درباره مجازات در ملاء عام پژوهشهای جامعی از سوی #جامعه‌شناسان و روانشناسان صورت نگرفته که بتوان بطور دقیق نوع و جهت کارکردی این نوع مجازات را بررسی و تمامی اثرات و پیامدهای آن را مشخص نمود.

♦️ بخش عمده این ضعف را باید ناشی از بی توجهی دستگاه‌ قضایی و اجرایی کشور دانست که کار کارشناسی انجام نداده‌ و بدنبال ادله‌های علمی ومنطقی نبوده اند. درکشورهای توسعه یافته، جامعه شناسان، روانشناسان، #جرم شناسان و… بعنوان مشاوران آگاه مورد توجه نظام‌های حاکم و مراکز مدیریتی و اجرایی قرار می‌گیرند و بدور از هرگونه تفکر ایدئولوژیک به آنها اجازه داده می‌شود تا آزادانه در فضاهای علمی و رسانه‌ای موضوعات و عملکردها را از دیدگاه علمی مورد بررسی قرار بدهند و از سوی کلیه دستگاه‌ها و #نهادها به آراء و نظرات آنان احترام گذاشته شده و نظرات و راهکارهای ارایه شده آنان را بکار می‌بندند.

♦️از آنجا که #جامعه ترکیبی از عناصر ساختاری و ساختارهای #اجتماعی است که بسیار در هم تنیده می‌باشند، یکسویه نگاه کردن به عملکردها و اقدامات اجرا شده در جامعه امری است اشتباه است.

♦️در ایران، امروز شاهد کاهش سلامت در تمامی سطوح #اقتصادی، سیاسی، #اجتماعی و… می‌باشیم در چنین جامعه‌ای مجازات در ملاء‌عام خود عامل کاهش این سلامت است.

♦️ جامعه‌ای که آمار جرایم و #بزه ‌های اجتماعی درآن بالاست اعمال چنین #خشونتی حتی در سایه احکام قضایی صحیح نه تنها از میزان جرایم و بزه‌های اجتماعی نمی‌کاهد بلکه بر میزان آنها نیز می‌افزاید.

♦️آمارهای منتشره از سوی مراکز دولتی و کاربدستان خود می‌تواند گویای این موضوع باشد که اگر این نوع مجازات‌ها موثر بود بایستی ما شاهد کاهش جرایم و بزه‌های اجتماعی می بودیم در صورتی که شاهد افزایش می‌باشیم.

♦️به گفته "میشل فوکو “اثرگذاری تنبیه محصول حتمیت آن تلقی می‌شود نه شدت قابل دیدن بودن آن. آنچه باید از ارتکاب جرم جلوگیری کند نه نمایش نفرت‌انگیز مجازات در ملاءعام بلکه قطعی بودن تنبیه ومجازات است”.

♦️الیوت ارنسون می‌گوید “در پژوهش هایی که انجام شده است به این نتیجه رسیده اند که دیدن صحنه‌های خشن و پرخاشگرانه، منجر به افزایش پرخاشگری می شود. دیدن فیلم‌هایی با محتوای پرخاشگری، گرایش افراد به پرخاشگر بودن را افزایش می‌دهد. این کار تقویت روحیه قساوت، انتقام، نفرت و حتی گرایش به ارتکاب #جرم است” .
♦️وقتی در جامعه‌ای افرادی اعمال مجرمانه (از نوع اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و…) انجام می‌دهند و #قانون در خصوص آنها اعمال نمی‌گردد و یا در ضعیف‌ترین شکل خود اعمال می‌شود، در جمع مردمی که برای دیدن صحنه مجازات فردی در ملاء عام جمع شده اند قرار می‌گیریم نه تنها حس القاء امنیت را از سوی این عملکرد مشاهده نمیکنیم که بالعکس یک حس دلسوزی و بعضا باور به مورد #ظلم قرار گرفتن فرد مجازات شده را مشاهده می‌نماییم و نجواهایی را می‌شنویم که قانون را به زیر سوال می‌برد.
♦️زمانی که فردی بخاطر انجام جرمی که با تدبیر و سیاستی مناسب امکان اصلاح او وجود دارد در ملاء عام مجازات می‌شود در نزد دوستان و آشنایان و همشهریان یا هم محله‌ای‌های او جایگاه و هویت اجتماعی یک #منحرف به او داده می‌شود و او این جایگاه را می‌پذیرد و امکان اصلاح او دیگر مقدور نیست و یا به سختی صورت می‌گیرد. به عبارتی سیستم یک مجرم را که امکان انجام جرم‌های خطرناکتر او وجود دارد می‌آفریند.
✍ امیر رزاقی ؛ منتشر شده در تریبون زمانه


https://telegram.me/hoghoghdananiran