🔗تغییرات اقلیمی در منطقه. بخش دوم

🔗تغییرات اقلیمی در منطقه
بخش دوم

احتمال زیادی وجود دارد که مواردی از بیماری‌های عفونی مانند مالاریا به خصوص در کشورهای مصر، مراکش و سودان افزایش پیدا کند. مالاریا که هم اکنون نیز بر حدود 3 میلیون نفر در منطقه اثر می‌گذارد، شایع‌تر خواهد شد و در قلمروهای جدیدی گسترش خواهد یافت و این در حالی است که دمای هوای بالاتر دوره تخم‌ریزی آنها را کاهش داده و دامنه پشه‌های ناقل مالاریا و فراوانی آنها را افزایش خواهد داد. علاوه بر این، میزان بالاتر دی اکسید کربن و تشدید و مکرر شدن توفان‌های شن در مناطق کویری، واکنش‌های آلرژیک را افزایش داده و بیماری‌های ریوی را در سراسر این منطقه بیشتر می‌کند.علاوه بر این، تولید غذا نیز از این شرایط متاثر خواهد شد که به‌طور فزاینده‌ای تهدید به شمار می‌رود؛ زیرا بر اساسی‌ترین نیازهای بشری اثر می‌گذارد. افزایش خشکی هوا و تغییرات در طول فصل‌ها ممکن است موجب کاهش شدید محصولات کشاورزی شود که جایگزین چندانی برای آنها وجود ندارد. معیارهای تطبیقی فوری باید لحاظ شوند که شامل تغییر در تنوع محصولات، کودها و اقدامات آبیاری است. تمام این موارد نیازمند توسعه انواع جدیدی از محصولات است که می‌توانند با شرایط به وجود آمده تطبیق یابند. محصولاتی که نیاز به آب کمتری دارند و می‌توانند در برابر سطوح بالاتر شوری مقاومت کنند باید مورد توجه قرار گرفته و در مقیاس کلان معرفی شوند.



چالش‌ها برای برنامه‌ریزی و توریسم

تاکنون استفاده از زمین و مقررات برنامه‌ریزی شهری در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا، به شدت نیازهای اساسی تغییرات آب و هوایی را مورد بی‌توجهی قرار داده‌اند. به‌طور تخمینی حدود 75 درصد از ساختمان‌ها و زیرساخت‌ها در منطقه تحت خطر مستقیم اثرات آب و هوایی قرار دارند که بیش از همه افزایش سطح دریا، افزایش تعداد روزهای گرم و بروز توفان‌ها نقش ایفا می‌کنند. قابلیت سیستم‌های حمل و نقل، ایستگاه‌های مولد انرژی، تامین آب و شبکه‌های فاضلاب همگی در خطر خواهند بود. نیازمندی‌های برنامه‌ریزی باید تهدید افزایش سطح دریاها را مورد توجه قرار دهند. طرح‌هایی نیز برای ایجاد زیرساخت‌ها و ساختمان‌های مقاوم در برابر تغییرات آب و هوایی به شدت مورد نیاز است. توریسم به‌عنوان بخشی مهم از اقتصاد برخی کشورهای این منطقه، به شدت نسبت به تغییرات وضعیت آب و هوایی آسیب‌پذیر است. افزایش یک تا 4 درجه سانتیگرادی در میانگین دما موجب افت شدیدی در میزان گردشگران ورودی این منطقه خواهد شد. تا سال 2080 مناطقی که اکنون «خوب» و «فوق‌العاده» محسوب می‌شوند تبدیل به مناطق «حاشیه‌ای» و «نامطلوب» خواهند شد که عمدتا به دلیل تابستان‌های گرم‌تر، کمبود آب و تغییرات در اکوسیستم‌ها است. در مجموع، گزینه‌های جایگزین توریسم که در مقابل تغییرات آب و هوایی کمتر آسیب‌پذیر هستند، از جمله توریسم فرهنگی، باید مورد توجه قرار بگیرند زیرا صخره‌های مرجانی محبوب سفر در کشورهایی نظیر اردن و مصر آسیب خواهند دید و مناطق ساحلی در کشورهایی مانند مصر، تونس، مراکش، سوریه، اردن و لبنان نیز با افزایش سطح دریاها و فرسایش ساحل روبه‌رو خواهند شد.



سایر پیامدها

یکی از پیامدهای مهم این تغییرات در منطقه، افزایش مهاجرت به اروپا خواهد بود. تخریب زیست‌محیطی نقش مهمی در تصمیمات افراد و گروه‌ها در مهاجرت خواهد داشت. این شرایط که اکنون 10 تا 20 درصد مهاجرت‌ها را تشکیل می‌دهد، در آینده مهم‌تر خواهند شد. بنابراین مهم است که اتحادیه اروپا و اعضای آن در کنار سازمان‌های جامعه مدنی مرتبط، افزون بر روابط تجاری، حمایت‌هایی از این منطقه انجام بدهند. البته فعالیت‌های آنان باید مبتنی بر توسعه پایدار باشد که در دستورالعمل اهداف توسعه پایدار سازمان ملل متحد در سال 2030 نیز بیان شده است.

بخش اول در کانال ژئوپولیتیک ایرانی
@irgeopolitics