م عادلانه‌ای از منابع مالی دفاعی عراق را دریافت کنند و کنترل بیشتری روی روابط خارجی خود داشته باشند؛ چیزی که در حال حاضر ناممکن اس

م عادلانه ای از منابع مالی دفاعی عراق را دریافت کنند و کنترل بیشتری روی روابط خارجی خود داشته باشند؛ چیزی که در حال حاضر ناممکن است زیرا نمایندگان کرد در خارج از کردستان جایگاه دیپلمات ندارند.

چنین توافقی تنها به سود کردها نیست. بغداد هم از همکارهای کردها در جنگ علیه گروه های تروریستی مانند داعش یا شاخه های آینده ی آن آسوده خاطر می شود. نظام کنفدرال همچنین دسترسی زمینی عراق به اروپا از طریق کردستان و دسترسی عراق به منابع حیاتی آب را که از کردستان به دیگر بخش های عراق جاری هستند، تضمین می کند. چنین توافقی به نفع دولت آمریکا هم هست زیرا به این ترتیب از برقراری صلح میان دو هم پیمان کلیدی خود در خاور میانه اطمینان حاصل می کند.

اگر آمریکا در مورد مخالفت با استقلال کردستان جدی است، به جای آنکه خواستار به تعویق انداختن همه پرسی شود، باید با بغداد و اربیل برای بنیان نهادن عراقی کنفدرال همکاری کند. این کار ممکن است نیازمند تدوین دوباره ی قانون اساسی عراق یا انجام اقدامات چالش برانگیز دیگری باشد که تضمین های لازم در زمینه ی انرژی، خاک و امنیت را به دو طرف بدهد؛ به ویژه به کردها که نگرانی های امنیتی دیرین آنها به حق است.

اما اگر اراده و فشار دیپلماتیک برای موفقیت در این زمینه وجود داشته باشد، این کار بدون شک امکان پذیر است. در غیر این صورت همه پرسی چرخ استقلال کردستان را به حرکت درمی آورد و این چیزی است که حتی اگر آن نگرانی ها با اغراق همراه باشد، افراد کمی در خارج از اربیل خواهان اتفاق افتادن آن هستند.

منبع: نیویورک تایمز

ترجمه: خبرگزاری کردپرس


ژئوپولیتیک ایرانی
@irgeopolitics