🔗🔴 عدم‌قطعیت آشوب‌گونه در جهان امروز 🔴

🔗🔴 عدم‌قطعیت آشوب‌گونه در جهان امروز 🔴

🔸امانوئل والرشتاین در جدیدترین یادداشت خود به تاریخ پانزدهم سپتامبر (24 شهریورماه) می‌نویسد: «آیا در مورد آن‌چه در جهان رخ می‌دهد حیرت‌زده‌اید؟ من هم حیرت‌زده و همگان حیرت‌زده‌اند، این واقعیتِ پایه‌ای و پایدار سیستم جهانی پرآشوب است.»
🔸وی در توضیح وضعیت «آشوب» یا پرهرج‌ومرج در سیستم جهانی چنین توضیح می‌دهد: «منظور از آشوب وضعیتی است که در اولویت‌های همه‌ی بازیگران چرخش‌های تندی پدید می‌آید... علاوه بر آن، به نظر می‌رسد هیچ راهی وجود ندارد که بتوانیم پیش‌بینی کنیم که هر بازیگر روز بعد چه موضعی می‌گیرند. بارها و بارها، وقتی بازیگران رفتارهایی انجام می‌دهند که فکر می‌کردیم محال یا دست‌کم بعید است، شگفت‌زده می‌شویم. اما بازیگران صرفاً می‌کوشند با تغییر موضع خود در مورد یک مسأله‌ی مهم و به تبع آن تغییر ائتلاف که برای رسیدن به این مزیت ایجاد می‌کند، مزیت خود را بیشینه کند.»
🔸والرشتاین در ادامه می‌گوید: «نظام جهانی همواره در آشوب نبوده است. کاملاً برعکس! سیستم جهانی مدرن مانند تمامی سیستم‌ها، دارای قوانین عملیاتی خود است. این قوانین هم مشارکت‌کنندگان در سیستم و هم ناظران بیرونی را قادر می‌سازد تا رفتار احتمالی بازیگران مختلف را ارزیابی کنند. ما این تبعیت از قوانین رفتاری را عملیات "عادی" سیستم می‌دانیم. تنها زمانی که سیستم به نقطه‌ای می‌رسد که قادر نیست به تعادل (متحرک) بازگردد تا عملیات عادی خود را تجدید می‌کند، به بحران ساختاری وارد می‌شود. یکی از ویژگی‌های اصلی بحران‌های ساختاری از این دست، عدم‌اطمینان آشوب‌گونه است.»
🔸وی در ادامه‌ی یادداشت خود سه مورد از این چرخش‌های ناگهانی را برمی‌شمرد. او هم‌پیمانی دونالد ترامپ و دموکرات‌ها در کنگره‌ی امریکا بر سر مسأله‌ی کمک اضطراری به ایالت‌های توفان‌زده‌ی امریکایی، را در حالی که جمهوری‌خواهان در لحظه‌ی آخر از این توافق آگاه شدند، به‌عنوان یکی از این چرخش‌های چشمگیر برمی‌شمارد. دو مورد دیگر که والرشتاین به آن اشاره می‌کند اتفاقات اخیر در شرق آسیا و دوری اندونزی از چین و نزدیکی این کشور با دیگر کشورهای شرق آسیا بر سر آب‌هایی است که در مورد مالکیت آن با چین اختلاف نظر دارند. نهایتاً نیز به خرید موشک‌های زمین به هوا از روسیه توسط ترکیه اشاره می‌کند که با توجه به عضویت ترکیه در ناتو امری غریب است.
🔸والرشتاین در پایان نتیجه می‌گیرد: «چرخش‌های چشمگیر وضعیت متداول در یک بحران ساختاری است. معنایش این است که ما در عدم‌قطعیت آشوب‌‌گونه زندگی خواهیم کرد تا هنگامی که بحران ساختاری به نفع یکی از دو شاخه‌ی مترقی یا ارتجاعی آن حل شود.» وی تأکید می‌کند به جای تمرکز بر این چرخش‌های شدید که اغلب هم موقتی هستند، لازم است تحلیل‌ها و عملکردهایمان را بر چیزی متمرکز کنیم که محتمل‌تر است درمسیر میان‌مدت این مبارزه، طرف ترقی‌خواه را نسبت به طرف ارتجاعی آن تقویت می‌کند.

ژئوپولیتیک ایرانی
@irgeopolitics