نه «صلح آمریکایی» نه «صلح چینی».. بخش دوم

نه «صلح آمریکایی» نه«صلح چینی»

بخش دوم

براساس یافته‌های اخیر CSIS، در مقایسه با گسترش سریع سرمایه‌گذاری‌های نظامی چین، آمریکا با «پیش‌بینی هزینه‌های دفاعی اندک‌تر در بلندمدت نسبت به آن چیزی که چند سال پیش برنامه‌ریزی کرده بود» با چالش‌های جهانی دست به گریبان است. با نرخ فعلی توسعه قابلیت‌های آمریکا «توازن قدرت نظامی در منطقه علیه ایالات‌متحده در حال تغییر است. چنین تغییری در توزیع قدرت نظامی در بیشتر سیستم‌های نظامی- تسلیحاتی کلیدی و حمایت از قابلیت‌هایی که در حال حاضر و در آینده در حوزه دریایی عمل می‌کند مانند زیردریایی ها، شناورهای رزمی، هواپیماهای جنگنده تاکتیکی، بمب‌افکن‌های استراتژیک، موشک‌های بالستیک و کروز و سیستم‌های یکپارچه و پیشرفته‌تر C4ISR به‌طور فزاینده‌ای روشن شده است. در حالی که آمریکا همچنان تعداد قابل‌توجهی از بیشتر این سیستم‌ها را «در» یا «نزدیک» غرب پاسیفیک به‌کار می‌گیرد اما چین در بسیاری از موارد شکاف گذشته در چنین قابلیت‌هایی را با به‌کارگیری تعدادی از سیستم‌های پیشرفته که پیوسته در حال افزایش است، پر‌کرده است. برای پکن، اینها شامل موارد زیر است:

* زیردریایی‌های هسته‌ای و دیزلی قابل اطمینان تر، آرام‌تر و توانمندتر.

* ناوشکن‌ها و ناوچه‌های توانمندتر، احتمالا با تاکیدی بیشتر بر ناوشکن‌ها به جای ناوچه‌ها.

* تعداد بیشتری از جنگنده‌های نسل چهارم (و احتمالا پنجم).

* موشک‌های بالستیک و کروز کوتاه برد و احتمالا میان برد که شامل طیف گسترده‌ای از موشک‌های دوربرد زمینی، دریایی (و زیردریایی) و هوایی ضدکشتی و موشک‌های کروز ضدکشتی می‌شود.

علاوه بر این چین پیشرفت‌های تدریجی در چند حوزه دیگر را به‌دست خواهد آورد که بسیار به توازن قدرت آینده در دریا در غرب پاسیفیک مربوط است که عبارتند از:

* سیستم‌های دریایی شبه نظامی که بر کشتی‌های مسلح گارد ساحلی «وایت هال» متمرکز است.

* سیستم‌های دفاع هوایی پیشرفته و دوربرد.

* ادغام کلی نیروها و آگاهی از طریق سیستم‌های بهبود یافته C4ISR و قابلیت‌های عملیات مشترک.

* حمل‌ونقل و سوار و پیاده کردن در دریا و در هوا.

* گشت‌زنی‌های دریایی مکرر و سطحی و زیرسطحی در سراسر غرب پاسیفیک.


بخش اول در کانال ژئوپولیتیک ایرانی
@irgeopolitics