🔗چرا احساس بی‌ثباتی می‌کنیم؟.. بخش اول.. دکتر محمود سریع‌القلم

🔗چرا احساس بی‌ثباتی می‌کنیم؟

بخش اول

دکتر محمود سریع‌القلم
استاد دانشگاه شهید بهشتی

به نظر می‌رسد تحلیل و شناخت از وضع موجود جامعه ما بسیار اندک است. مدیران کار طبیعی خود را انجام می‌دهند. این کار عمدتا پروپاگاندا است. در چنین شرایطی، وظیفه کانونی روشنفکران، تفکیک تحلیل از پروپاگاندا است. روی آوردن به نبض جامعه و فکت‌ها، بهترین روش علمی برای شناخت است. ۳ دلیل برای فهم وضع موجود جامعه قابل تصور است:
چرا احساس بی‌ثباتی می‌کنیم؟

۱-کشور ما، کشور افراد است و نه سیستم‌ها. الفاظی مانند رویه، قاعده، قانون، آیین‌نامه و چارچوب در توسعه‌یافتگی کشورها مقدس هستند. اصولا، سیستم‌ها هستند که توسعه را هدایت می‌کنند. اما در پیشبرد بسیاری از امور در جامعه ما، در نهایت باید رضایت افراد را جلب کنیم تا آنکه طبق مقررات و آیین‌نامه‌ها عمل کنیم. بی‌‌دلیل نیست در آلمان، ساعت پنج بعدازظهر همه محل کار خود را ترک می‌کنند تا بروند و زندگی کنند. لزومی ندارد تا ۱۲ شب جلسه بگذارند. جلسات فراوان به معنای ناهماهنگی و معرف فقدان رویه و قاعده است. طی ۱۷۰ سال تجربه تحول در کشور، نتوانسته‌ایم مهم‌ترین فرآورده مدرنیته که سیستم‌سازی در همه عرصه‌‌ها است را ایجاد کنیم. تقریبا حل هر مساله‌‌ای تابع رای، سلیقه، خواسته‌‌ها، منافع و حتی مزاج افراد است. این وضعیت به‌صورت طبیعی فراز و نشیب دارد. انسان‌ها همیشه حالت‌های ثابتی ندارند و افکار و تمایلات روحی آنها ممکن است در شرایط مختلف متفاوت باشد و تحت‌الشعاع منافع آنی باشد. متکی بودن به افراد، بی‌‌ثباتی می‌آورد. درحالی‌که رویه‌ها و سیستم‌‌ها ثبات دارند و شهروندان می‌توانند خروجی آنها را پیش‌بینی کنند. از ۱۳۵۰ به بعد نه تنها به طرف سیستم نرفته‌ایم بلکه به‌صورت مقایسه‌‌ای با کشورهای هم تراز خود، غلظت نقش فرد در تصمیم‌گیری، تصمیم‌سازی و حکمرانی را به شدت افزایش داده‌ایم. امروز در جهان، سیستم‌‌ها، خطاها را تشخیص می‌‌دهند و نه افراد. بنابراین، بی‌‌ثبات هستیم چون با درصد بالا، تحت تاثیر قضاوت افراد هستیم نه سیستم‌ها.

بخش دوم در کانال ژئوپولیتیک ایرانی
@irgeopolitics