🔗آیا روسیه برای همیشه در سوریه خواهد ماند؟ (۲). بخش دوم

🔗آیا روسیه برای همیشه در سوریه خواهد ماند؟(۲)
بخش دوم

البته روسیه در خاک جمهوری ارمنستان نیز پایگاه نظامی بزرگی دارد. پایگاههای نظامی روسیه در خاک جمهورهای تاجیکستان، قرقیزستان و بلاروس نیز وجود دارد. ضمن اینکه روسیه در خاک جمهوری قزاقستان هم دارای تاسیسات بزرگ فضایی «بایکانور» است که مسکو برای دهها سال آینده نیز مجوز استفاده از آن را بدست آورده است. بغیر از اینها، روسیه دارای چند تاسیسات نظامی کوچک در خاک جمهوریهای خودخوانده آبخازیا، اوستیای جنوبی (در خاک گرجستان) و منطقه خودمختار پریدسترویه (در خاک مولداوی) نیز می باشد.
پایگاههای نظامی روسیه در خاک سایر کشورها بیشتر یادآور پایگاههای نظامی فرانسه در مستعمرات این کشور در قرون گذشته است که اکثرا در کشورهای متحد روسیه و یا در مناطقی که از سوی این کشور کنترل می شود، مستقر هستند.

در این بین قضیه پایگاههای نظامی آمریکا که دارای بیشترین پایگاههای نظامی خارجی در جهان است، کاملا متفاوت است. صحبت بر سر هزاران تاسیسات نظامی نیست که در سراسر جهان پراکنده هستند. در واقع ایالات متحده آمریکا بعد از پایان دوران «جنگ سرد» بسیاری از پایگاههای نظامی خارجی خود را تعطیل کرد. ولی با این وجود همچنان حدود 100 پایگاه نظامی هوایی-دریایی آمریکا در خاک کشورهای دیگر مستقر هستند.

در پایان باید به این مسئله اشاره کرد که ایجاد پایگاه نظامی جدید روسیه در خاک سوریه، موضوع جدید و غیرقابل تصوری نیست. ولی تاسیس این پایگاه گویای این واقعیت است که این کشور قصد دارد حداقل برای نیم قرن آینده در سوریه بماند و مسکو با این اقدام به غرب نشان می دهد که منطقه دریای مدیترانه نیز اکنون به منزله «خارج نزدیک» و منطقه دارای منافع خاص برای روسیه بشمار می رود که این کشور حق دارد از آن دفاع کند. البته مشکل در اینجاست که اوضاع در سوریه بی ثبات است و روسیه برای باقی مانده در این کشور باید برای مدت نامشخصی از رژیم سیاسی «بشار اسد» دفاع کند، در غیراین صورت باید خاک این کشور را ترک کند.
بخش اول در کانال ژئوپولیتیک ایرانی
@irgeopolitics