استفاده‌ی روسیه از مهره‌ی کردها در سوریه …سرویس جهان- آمریکا در آخرین گفت وگوهای صلح سوریه تا حد زیادی به حاشیه رانده شده و همین م

استفاده ی روسیه از مُهره ی کُردها در سوریه


سرویس جهان- آمریکا در آخرین گفت وگوهای صلح سوریه تا حد زیادی به حاشیه رانده شده و همین موجب شده است که روسیه و ترکیه صاحب بیشترین نفوذ و قدرت تأثیرگذاری در منازعات سوریه شوند. اکنون دور تازه ای از گفت وگوهای صلح در راه است و روس ها تمام تلاش شان را می کنند که کردهای سوریه هم سر میز مذاکره جای گیرند.

کردها از گفت وگوهای پیشین در ژنو و آستانه کنار گذاشته شده اند اما روسیه خواستار حضور آنها در گفت گوهای ژنو شده که قرار است آخر همین ماه انجام گیرد.

سرگئی لاوروف وزیر خارجه ی روسیه گفت که کشورش می کوشد زمینه ای مشترک بین کردها و روسیه ایجاد کند که هدف آن حفظ یکپارچگی این کشور باشد. [ ... ]

حزب کردی اتحاد دموکراتیک (پ ی د) که حزب حاکم در مناطق کردنشین سوریه است، پیشتر گفته بود که برخی کشورها از جمله روسیه به آنها اطمینان داده اند که آنها در مذاکرات ژنو حاضر خواهند بود. مخالفان سوریه و ترکیه حامی منطقه ای آنها شدیداً مخالف این اقدام هستند. ترکیه، پ ی د را دنباله ی حزب ممنوعه ی کارگران کردستان (پ ک ک) و از این رو گروهی تروریستی می داند.

این تلاش روسیه برای به دست آوردن دل کردها در ادامه ی اعلامیه ی وزارت خارجه ی این کشور در اواخر هفته ی گذشته است. در این اعلامیه آمده بود که مسکو، پ ک ک و ی پ گ را تروریست نمی داند. پیش از این هم بحث های گسترده ای بر سر پیشنهاد روسیه در آخرین گفت وگوهای صلح آستانه درگرفته بود. گفته می شود که روسیه در این گفت وگوها پیش نویسی برای قانون اساسی سوریه ارائه کرد که در آن خودمختاری مناطق کردنشین پیش بینی شده بود. به گفته ی المانیتور این موضوع به ویژه بحث برانگیز شد و ترکیه و سوریه آن را غیرعملی و نشدنی دانستند و حکومت سوریه فکر خودمختاری کردها را به طور کل رد کرد.

دمشق و آنکارا دلایل خود را برای نگرانی از بابت کردها دارند. پس دلیل این همه پافشاری روسیه در این مورد چیست؟ با آنکه مسکو ادعا می کند که با حسن نیت برای رسیدن به صلحی قابل قبول می کوشد، محاسبات واقعی آن احتمالاً بسیار خودخواهانه تر از این حرف ها باشد. همان طور که آدام گارفینکل سال گذشته در همین صفحات تشریح کرد، روس ها از دیرباز کردها را به خاطر اهداف ژئوپولتیکی خود تسلیح کرده اند. به عنوان نمونه شوروی در 1945 از جمهوری مهاباد یک دولت تحت الحمایه ی کردی به عنوان وسیله ای برای مطیع نگه داشتن ایران و ترکیه حمایت کرد. شوروی چند دهه بعد به پ ک ک کمک نظامی و مالی کرد و در همان حال بذر دوستی با دوستان کرد آنها در سوریه را کاشت. اردوغان و اسد از این گذشته بی خبر نیستند و می ترسند که مناطق کردنشین مورد حمایت روسیه به اهرم فشاری برای مسکو تبدیل شود تا در زمان مقتضی هر دو حکومت را تحت فشار قرار دهد.

بی گمان روس ها آَشکارا به استفاده ی ابزاری از کردها اذعان نمی کنند و این را نپذیرفته اند که می خواهند شرایط خودمختاری کردها را به سوریه تحمیل کنند اما درز خبرهای مربوط به پیشنهاد آنها برای قانون اساسی حاکی از آن است که به این برنامه ها بسیار فکر می کنند. گفت وگوهای صلح سوریه هفته ی آینده در قزاقستان از سر گرفته می شود و بیستم فوریه هم گفت وگوهای مورد حمایت سازمان ملل در ژنو به دنبال آن می آید، پس تنها زمان نشان می دهد که روسیه می تواند بهترین استفاده را از مهره ی کردها ببرد یا خیر.

منبع: امریکن اینترست (American Intrest)

عضویت در کانال ژئوپولیتیک ایرانی
@irgeopolitics