لعل مسجد: بمب ساعتی در قلب پایتخت پاکستان.. هاشم منفرد

لعل مسجد: بمب ساعتی در قلب پایتخت پاکستان

هاشم منفرد

با وجود همه چالش هایی که پاکستان با آنها مواجه بود، در ابتدای سال ۲۰۰۷ به نظر می رسید شرایط با سرعت بالایی در حال بهبودی است.
🔹رشد سالیانه به حدود هفت درصد رسیده بود.
🔹میزان سرمایه گذاری در هریک از سه سال قبل از آن دو برابر شده بود.
🔹بازار سهام کراچی از پیشروترین بازارهای جهانی بود.
🔹سه سال گفتگوهای سری با هند موجب شده بود که دو طرف مشتاقانه در آستانه یک توافق بر سر کشمیر قرار داشته باشند.
🔹با وجود آنکه رهبری، تسلیح و تأمین مالی طالبان در افغانستان توسط پاکستان صورت می گرفت، رابطه آن کشور با ایالات متحده همچنان پایدار بود.
🔹برنامه سفر دوره‌ای مشرف به آمریکا، هر سیاستمدار آمریکایی را به حسادت وامی داشت.
🔹نتیجه تلاش های مشرف برای تبدیل پاکستان به یک متحد بسیار مهم در جنگ با تروریسم جهانی کم کم به بار نشسته بود.
🔹میلیاردها دلار کمک نظامی و تسلیحات حیاتی روانہ پاکستان شده بود.
🔹بندر جدید گوادر که با بودجه شرکت های چینی و مشارکت آنها ساخته شده بود، رونمایی شد و نوید پیدایش یک «دبی دیگر، در سواحل مکران و یک گذرگاه انتقال انرژی از دریای عمان تا چین را می داد.
🔹طرح های مربوط به گسترش بزرگراه قره قروم که گذرگاه های کوهستانی و مرتفع شمال شرق پاکستان را به شمال غرب چین متصل می کند، همراه با بسته ای از سرمایه گذاری های مخابراتی و معدن کاوی، این امیدواری را دامن زده بود که پاکستان بتواند چشم انداز توسعه خود را به رشد اقتصادی خیره کننده چین گره بزند.
🔹چین حتی نقش ضربه گیر را برای پاکستان در برابر ضربه ناشی از توافقنامه هسته ای غیرنظامی هند و آمریکا ایفا کرد که در سال ۲۰۰۵ منعقد شده بود.

📛📛 اما یک بمب ساعتی در قلب پایتخت پاکستان فعال شده بود.

در ساعات آغازین یکشنبه ۲۶ ژوئن ۲۰۰۷، گروه های خودسر از «لعل مسجد» به یک مرکز ماساژ و درمانگاه طب سوزنی چینی در بخش اف ۸ که یکی از ثروتمندنشین ترین محلات اسلام آباد است یورش بردند. پیکارجویان شامل ده زن برقع پوش مسلح به باتوم بودند و پس از آنکه نگهبانان پاکستانی را از سر راه برداشتند وارد این مرکز شدند و کارکنان را با خودشان بردند. هفت کارمند چینی و دو مشتری پاکستانی در برابر آنها مقاومت کردند؛ اما مورد ضرب و شتم قرار و به گروگان گرفته شدند. این گروه امر به معروف و نهی از منکر، قربانیان خود را به مدرسه «جامعة حفصه» بردند که در فاصله کوتاهی از درمانگاه بود و در آنجا یک سخنگو به مطبوعات محلی گفت که از «این مکان به مثابه روسپی خانه استفاده می شد و با وجود هشدارهای ما، دولت کاری نکرد؛ بنابراین، تصمیم گرفتیم خودمان وارد عمل شویم».
این آدم ربایی ها مجموعه حوادثی را زنجیره وار رقم زد که ظرف چند هفته به فرجامی خونین در لعل مسجد منتهی شد و رابطه بین ارتش پاکستان و پیکارجویان را به طور برگشت ناپذیری تغییر داد

این حادثه که تقریبا یک فاجعه دیپلماتیک به حساب می آمد، مدتها بعد، هنوز هم پیامدهایش تمام نشده بود. این آدم ربایی درست در آستانه گفتگوهای بلندپایه در پکن با وزیر کشور پاکستان در چهارچوب آمادگی برای المپیک ۲۰۰۸ رخ داد. آن گفتگوها تا حد زیادی تحت الشعاع این حادثه قرار گرفت.
نه تنها المپیک ۲۰۰۸ بلکه فرصت‌های فراوانی به واسطه بالا گرفتن اختلافات میان دولت و پیکارجویان پاکستان از دست رفت و منافع ملی پاکستان فدای برخی تحرکات احساسی(بعضاً تعمدانه و یا جاهلانه) گردید.

خلاصه شده از کتاب: محور چین پاکستان؛ ژئوپولیتیک نوین آسیا

ژئوپولیتیک ایرانی
@irgeopolitics